Μειώστε την ταλαιπωρία συντήρησης των φρένων. Βελτιώστε την αποδοτικότητα με τον μονοκατευθυντικό εξαεριστήρα για επίπονο εξαερισμό!

Το υγρό φρένων είναι το πιο κρίσιμο στοιχείο για τα υδραυλικά φρένα. Ανεξάρτητα από την υψηλή απόδοση των δαγκανών ή των τακακιών, δεν μπορούν να ασκήσουν την πλήρη δύναμή τους χωρίς υγρό. Η τακτική αντικατάσταση είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της απόδοσης του υγρού φρένων, και το κλειδί σε αυτή τη διαδικασία αντικατάστασης είναι ο "εξαερισμός του αέρα". Ο εξαερισμός του αέρα, ο οποίος περιλαμβάνει το άνοιγμα και το κλείσιμο του εξαεριστήρα σε συγχρονισμό με τη λειτουργία του μοχλού ή του πεντάλ, απαιτεί επιδεξιότητα, αλλά ένα συγκεκριμένο εργαλείο μπορεί να διευκολύνει την εκτέλεση μόνο του. Αυτό το βολικό εργαλείο είναι ο "Μονοκατευθυντικός Εξαεριστήρας".

Γιατί το Υγρό Φρένων Χρειάζεται Τακτική Αντικατάσταση;

Το σημείο βρασμού του νέου υγρού φρένων που δεν έχει απορροφήσει υγρασία είναι πάνω από 200°C, οπότε δεν θα βράσει ακόμη και όταν μεταφέρεται η θερμότητα από το φρενάρισμα. Ωστόσο, η απορρόφηση μόλις 3,7% υγρασίας μειώνει το σημείο βρασμού κατά δεκάδες βαθμούς Κελσίου, αυξάνοντας τον κίνδυνο κατά τη σκληρή πέδηση, απαιτώντας έτσι τακτική αντικατάσταση.

Τα δισκόφρενα λειτουργούν μεταδίδοντας τη δύναμη εισόδου του μοχλού ή του πεντάλ στο δαγκάνα μέσω του υγρού φρένων, πιέζοντας τα τακάκια έναντι των δίσκων. Σε αντίθεση με τα φρένα που λειτουργούν με καλώδιο, χρησιμοποιούν την αρχή του Πασκάλ για να παράγουν σημαντική δύναμη πέδησης από μικρές εισόδους. Η τακτική αντικατάσταση του υγρού φρένων είναι κρίσιμη για τη διατήρηση αυτής της απόδοσης.

Ο κύριος λόγος για αυτό είναι ότι το υγρό φρένων έχει υγροσκοπικές ιδιότητες, που σημαίνει ότι απορροφά υγρασία από τον αέρα. Κοινά υγρά φρένων με βάση τη γλυκόλη, όπως το DOT3 και το DOT4, απορροφούν σταδιακά την ατμοσφαιρική υγρασία.

Όταν το νερό αναμιγνύεται με το υγρό, το πρώτο πρόβλημα που συναντάται είναι η πτώση του σημείου βρασμού. Τα σημεία βρασμού των κοινών προτύπων υγρών φρένων είναι τα εξής:

DOT3: Σημείο βρασμού νέου υγρού 205°C ή υψηλότερο → Σημείο βρασμού μετά την απορρόφηση υγρασίας 140°C ή υψηλότερο
DOT4: Σημείο βρασμού νέου υγρού 230°C ή υψηλότερο → Σημείο βρασμού μετά την απορρόφηση υγρασίας 155°C ή υψηλότερο

Ενώ τα υγρά φρένων με βάση τη γλυκόλη είναι εγγενώς υγροσκοπικά, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η πτώση της θερμοκρασίας που εμφανίζεται παραπάνω συμβαίνει με περιεκτικότητα σε υγρασία μόλις 3,7%. Αυτό δεν σημαίνει ότι βρέχει νερό σε ένα ανοιχτό δοχείο. Ακόμα και με το καπάκι καλά κλεισμένο, μια απλή απορρόφηση υγρασίας 3,7% μειώνει σημαντικά το σημείο βρασμού.

Ένα χαμηλότερο σημείο βρασμού καθιστά το υγρό πιο επιρρεπές στο βρασμό όταν οι θερμοκρασίες των φρένων αυξάνονται κατά τη διάρκεια παρατεταμένων κατηφορικών καταβάσεων ή κατά την έντονη οδήγηση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στο σχηματισμό φυσαλίδων αέρα μέσα στο υγρό, με αποτέλεσμα το "φαινόμενο vapor lock", όπου η ανεπαρκής πίεση μεταδίδεται ακόμη και όταν ο μοχλός πιέζεται, υποβαθμίζοντας την ισχύ πέδησης.

Το Υγρό Φρένων που Έχει Μολυνθεί με Υγρασία Προκαλεί Σκουριά

Η υγρασία στο υγρό φρένων οδηγεί επίσης σε διάβρωση στο εσωτερικό του συστήματος πέδησης. Ο κύριος κύλινδρος και οι δαγκάνες περιέχουν πολλά μεταλλικά εξαρτήματα. Η παρατεταμένη χρήση υγρού με υψηλή περιεκτικότητα σε νερό μπορεί να προκαλέσει σκουριά και διάβρωση, οδηγώντας ενδεχομένως σε δυσλειτουργία των εμβόλων και υποβάθμιση των στεγανοποιητικών.

Η σκουριά και η διάβρωση μπορούν να χαράξουν το χείλος των ελαστικών στεγανοποιητικών δακτυλίων, και στη χειρότερη περίπτωση, να οδηγήσουν σε διαρροές υγρού ή μειωμένη απόδοση πέδησης.

Επιπλέον, με την πάροδο του χρόνου, το υγρό φρένων υποβαθμίζεται λόγω θερμότητας και οξείδωσης, προκαλώντας το σκούρεμα του χρώματός του. Αυτό είναι σημάδι υποβάθμισης της απόδοσης, και ακόμη και αν φαίνεται καλό, μπορεί να συμβαίνει εσωτερική υποβάθμιση.

Για αυτούς τους λόγους, πολλοί κατασκευαστές συνιστούν την αντικατάσταση του υγρού φρένων περίπου κάθε δύο χρόνια. Ενώ οι μοτοσικλέτες με έλεγχο (inspections) συνήθως αντικαθιστούν το υγρό τους κατά τη διάρκεια αυτών των ελέγχων, είναι εξίσου σημαντικό για τα σκούτερ και τις μοτοσικλέτες 250cc να υποβάλλονται σε τακτική αντικατάσταση, καθώς παραμένει ένα κρίσιμο στοιχείο συντήρησης που σχετίζεται με την ασφάλεια.

Ο Εξαερισμός Αέρα είναι Απαραίτητος Μετά την Αντικατάσταση Υγρού

Εάν εισέλθει αέρας στο σύστημα πέδησης, η δύναμη που ασκείται στον μοχλό χρησιμοποιείται πρώτα για να συμπιέσει τις φυσαλίδες αέρα, και το έμβολο της δαγκάνας δεν θα κινηθεί εκείνη τη στιγμή. Εάν η περιεκτικότητα σε αέρα είναι μικρή, μπορεί απλώς να αισθανθείτε ότι η διαδρομή του μοχλού έχει γίνει μεγαλύτερη, αλλά είναι βέβαιο ότι η αρχική απόδοση δεν παραδίδεται, καθιστώντας τον σχολαστικό εξαερισμό αέρα κρίσιμο.

Μετά την αντικατάσταση του υγρού φρένων, είναι απολύτως απαραίτητο να γίνει εξαερισμός του αέρα.

Τα υδραυλικά φρένα χρησιμοποιούν την αρχή ότι "τα υγρά είναι σχεδόν ασυμπίεστα". Ωστόσο, εάν εισέλθει αέρας στο σύστημα κατά την αντικατάσταση, η κατάσταση αλλάζει. Ο αέρας είναι εύκολα συμπιέσιμος, οπότε ένα μέρος της δύναμης που ασκείται στον μοχλό χρησιμοποιείται για να συμπιέσει τον αέρα, με αποτέλεσμα απώλεια πίεσης που θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για την ώθηση των εμβόλων της δαγκάνας.

Κατά συνέπεια, η διαδρομή του μοχλού μπορεί να αυξηθεί αφύσικα, ή μπορεί να αισθάνεται σπογγώδης, σαν να πιέζετε ένα σφουγγάρι. Εάν η μόλυνση από αέρα είναι μικρή, μπορεί να οδηγήσει μόνο σε μειωμένη αποτελεσματικότητα πέδησης. Ωστόσο, με σημαντική ποσότητα αέρα, ακόμη και το πάτημα του μοχλού κοντά στη λαβή μπορεί να μην παρέχει επαρκή δύναμη πέδησης.

Κατά την αναβάθμιση των συστημάτων πέδησης με αντικατάσταση του κύριου κυλίνδρου ή των δαγκανών φρένων, η αλλαγή των αναλογιών των εμβόλων μπορεί μερικές φορές να οδηγήσει σε αυξημένη διαδρομή μοχλού ή πεντάλ. Ο αέρας στο σύστημα μπορεί να προκαλέσει παρόμοια συμπτώματα, αλλά η απλή αντικατάσταση του υγρού φρένων δεν πρέπει να αυξήσει το μήκος της διαδρομής.

Επιπλέον, οι φυσαλίδες αέρα μπορούν να κινηθούν λόγω κραδασμών και αλλαγών θερμοκρασίας κατά την οδήγηση, οδηγώντας σε ασταθή αίσθηση φρένων. Εάν η διαδρομή του μοχλού αυξηθεί ή μειωθεί μετά την αντικατάσταση του υγρού φρένων, αυτό υποδηλώνει ότι αέρας παραμένει κάπου μέσα στον κύριο κύλινδρο, τους σωλήνες ή τις δαγκάνες, καθιστώντας απαραίτητο τον εξαερισμό αέρα.

Ο Μονοκατευθυντικός Εξαεριστήρας Κάνει τον Επίπονο Εξαερισμό Αέρα Εύκολο

Ένα παράδειγμα μονοκατευθυντικού εξαεριστήρα. Μια βαλβίδα αντεπιστροφής είναι ενσωματωμένη στο μαύρο τμήμα του σωλήνα που συνδέεται με το πώμα εξαερισμού στην δαγκάνα.

Λόγω της βαλβίδας αντεπιστροφής, το υγρό φρένων και ο αέρας μπορούν να ρεύσουν προς την κατεύθυνση του μαύρου σωλήνα προς τον διαφανή σωλήνα, αλλά όχι από τον σωλήνα πίσω στον μαύρο σωλήνα. Επομένως, ακόμη και με το πώμα εξαερισμού ανοιχτό, ο αέρας δεν μπορεί να εισέλθει προς τα πίσω.

Η διαδικασία εξαερισμού αέρα που εκτελείται μετά την αντικατάσταση του υγρού φρένων είναι η εργασία απομάκρυνσης του αέρα που έχει αναμιχθεί στις γραμμές των φρένων και η πλήρης πλήρωση του υδραυλικού κυκλώματος με υγρό.

Μια κοινή μέθοδος περιλαμβάνει τη χρήση του πώματος εξαερισμού που βρίσκεται στη δαγκάνα. Πρώτα, αναπληρώστε τη δεξαμενή του δοχείου με νέο υγρό φρένων. Στη συνέχεια, συνδέστε έναν διαφανή σωλήνα στο πώμα εξαερισμού και τοποθετήστε το άλλο άκρο σε κατάλληλο δοχείο.

Στην συμβατική μέθοδο, ο μοχλός φρένων αντλείται αρκετές φορές, παρόμοια με την άντληση φρένων, και στη συνέχεια κρατιέται στην πιεσμένη θέση. Διατηρώντας αυτή τη θέση, το πώμα εξαερισμού χαλαρώνεται ελαφρώς, επιτρέποντας στο υγρό και τον αέρα να εκτοξευθούν μέσω του σωλήνα λόγω της πίεσης εντός των γραμμών των φρένων.

Το κρίσιμο σημείο εδώ είναι να σφίγγετε πάντα το πώμα εξαερισμού *πριν* απελευθερώσετε τον μοχλό. Εάν ο μοχλός απελευθερωθεί ενώ το πώμα είναι ακόμα ανοιχτό, αέρας μπορεί να εισέλθει πίσω από τον σωλήνα, ακυρώνοντας τη διαδικασία εξαερισμού.

Επομένως, η σειρά είναι:

1. Πιέστε τον μοχλό
2. Κρατήστε τον μοχλό πιεσμένο
3. Χαλαρώστε το πώμα εξαερισμού
4. Εκτοξεύστε υγρό και αέρα
5. Σφίξτε το πώμα
6. Απελευθερώστε τον μοχλό

Αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται πολλές φορές, μετακινώντας σταδιακά τις φυσαλίδες αέρα στις γραμμές των φρένων προς την έξοδο και έξω μέσω του σωλήνα. Η διαδικασία ολοκληρώνεται όταν δεν είναι ορατές άλλες φυσαλίδες αέρα στον σωλήνα και η αίσθηση του μοχλού είναι σταθερή.

Ωστόσο, αυτή η μέθοδος έχει ένα μειονέκτημα. Η ταυτόχρονη λειτουργία του μοχλού και το άνοιγμα/κλείσιμο του πώματος εξαερισμού μπορεί να είναι δύσκολη για έναν αυτόνομο χειριστή. Επιπλέον, η ταυτόχρονη λειτουργία του αριστερού δαγκάνας και του μοχλού φρένων σε μια μοτοσικλέτα διπλού δίσκου απαιτεί σημαντική δεξιότητα.

Εδώ είναι που ο μονοκατευθυντικός εξαεριστήρας είναι χρήσιμος.

Ενώ υπάρχουν διάφορα προϊόντα μονοκατευθυντικών εξαεριστήρων, όλα ενσωματώνουν ουσιαστικά μια βαλβίδα αντεπιστροφής μέσα στον σωλήνα ή έναν ειδικό προσαρμογέα. Αυτή η βαλβίδα αντεπιστροφής επιτρέπει τη ροή του υγρού μόνο προς μία κατεύθυνση και εμποδίζει τη ροή προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Όταν ο μοχλός πιέζεται, η υδραυλική πίεση ωθεί το υγρό προς τα έξω, ανοίγοντας τη βαλβίδα αντεπιστροφής και επιτρέποντας στο υγρό και τον αέρα να ρεύσουν προς τα έξω. Ωστόσο, όταν ο μοχλός απελευθερώνεται και δημιουργείται αρνητική πίεση, η βαλβίδα αντεπιστροφής κλείνει, εμποδίζοντας τον εξωτερικό αέρα να εισέλθει πίσω. Ουσιαστικά, η βαλβίδα αντεπιστροφής εκτελεί αυτόματα τον ρόλο "αποτροπής οπισθοδρόμησης" που προηγουμένως χειριζόταν το σφίξιμο του πώματος εξαερισμού.

Κατά συνέπεια, ο χειριστής μπορεί να αφήσει το πώμα εξαερισμού ελαφρώς χαλαρωμένο και να προχωρήσει στον εξαερισμό αέρα απλώς με την επαναλαμβανόμενη λειτουργία του μοχλού. Η ανάγκη για επαναλαμβανόμενο σφίξιμο και χαλάρωση του πώματος εξαλείφεται, κάτι που αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα για αυτόνομη εργασία. Επιπλέον, επιτρέποντας στον χειριστή να επικεντρωθεί στη λειτουργία του μοχλού, μειώνει λάθη όπως η τυχαία άδειαση του δοχείου, επιτρέποντας αποτελεσματικό και αξιόπιστο εξαερισμό αέρα σε μικρότερο χρόνο.

Για τους DIY μηχανικούς που έχουν βιώσει την απογοήτευση του συντονισμού της λειτουργίας του μοχλού και του χρόνου του πώματος εξαερισμού με φίλους ή οικογένεια κατά τις αλλαγές υγρού φρένων, ο μονοκατευθυντικός εξαεριστήρας, που επιτρέπει λειτουργία χωρίς αέρα, είναι ένα αξιόπιστο εργαλείο. Απλά μοντέλα που αποτελούνται από βαλβίδα αντεπιστροφής και σωλήνα μπορούν να αγοραστούν οικονομικά.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι το υγρό φρένων πρέπει να αντικαθίσταται τακτικά ανεξάρτητα από την απόδοση των φρένων, ο μονοκατευθυντικός εξαεριστήρας είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο τόσο από άποψη κόστους όσο και από άποψη αποδοτικότητας χρόνου.

Κατά τη χρήση μονοκατευθυντικού εξαεριστήρα, το πώμα εξαερισμού πρέπει να χαλαρώνεται ελαφρώς. Η υπερβολική χαλάρωση κατά μερικές στροφές μπορεί να προκαλέσει διαρροή υγρού από τα σπειρώματα, οπότε αρκεί μια μικρή ποσότητα. Επίσης, καθώς το υγρό φρένων μπορεί να καταστρέψει το χρώμα, το άκρο του διαφανούς σωλήνα πρέπει να εισάγεται σε πλαστικό μπουκάλι ή παρόμοιο δοχείο.

Μόλις χαλαρώσει το πώμα εξαερισμού, δεν χρειάζεται να το αγγίξετε ξανά. Για να αποτρέψετε τη διαρροή υγρού από τα σπειρώματα, η εφαρμογή γράσου σιλικόνης γύρω από τη βάση του πώματος μπορεί να αποτρέψει τη βρωμιά της δαγκάνας.

Η επαναλαμβανόμενη πίεση του μοχλού φρένων θα προκαλέσει τη ροή υγρού μέσω της βαλβίδας αντεπιστροφής στον διαφανή σωλήνα. Μπορείτε να επιβεβαιώσετε τη λειτουργία της βαλβίδας αντεπιστροφής παρατηρώντας ότι το υγρό στον σωλήνα δεν ρέει πίσω προς τη δαγκάνα όταν απελευθερώνεται ο μοχλός. Ενώ είναι σημαντικό να ελέγχετε για φυσαλίδες αέρα στον σωλήνα, να γνωρίζετε ότι το δοχείο του κύριου κυλίνδρου μπορεί να αδειάσει χωρίς να το αντιληφθείτε.

Το υγρό φρένων που έχει απορροφήσει υγρασία και έχει υποβαθμιστεί παίρνει ένα καφετί-κόκκινο χρώμα, σαν μαύρο τσάι. Συνεχίστε να αντικαθιστάτε το υγρό στο δοχείο και να προσθέτετε νέο υγρό μέχρι το υγρό στον διαφανή σωλήνα να γίνει διαυγές, που είναι το σημάδι ότι η αντικατάσταση έχει ολοκληρωθεί. Η εξάλειψη της ανάγκης για άνοιγμα και κλείσιμο του πώματος εξαερισμού μειώνει δραματικά το άγχος της αντικατάστασης υγρού, καθιστώντας το ένα συνιστώμενο εργαλείο για να έχετε στην εργαλειοθήκη σας.

Μετάβαση στη Συλλογή  (8)