Honda en Yamaha Rivalen Verzameld!! Honda Collection Hall Speciale Tentoonstelling Nu Onderweg 18 juli (za) - 18 oktober (zo)

Een speciale tentoonstelling met de titel "Twee Passies, Eén Droom: Honda en Yamaha's Uitdagingen in WGP" is begonnen in de Honda Collection Hall binnen Mobility Resort Motegi.

Deze tentoonstelling herdenkt de MotoGP Grand Prix van Japan die in oktober zal plaatsvinden in Mobility Resort Motegi.
Dit is een droom samenwerking tussen Honda en Yamaha, rivalen die elkaar al meer dan 70 jaar hebben gestimuleerd.

Yamaha Overweldigt Honda in een Race om te Overleven

Nippon Gakki, de voorloper van Yamaha Motor, voltooide en lanceerde zijn eerste motorfiets, de 125cc YA1, in februari 1955. Yamaha Motor werd vervolgens opgericht op 1 juli 1955, als een spin-off van de motorfietsfabricagedivisie van Nippon Gakki.

Kort na de oprichting, op 10 juli, nam het bedrijf deel aan de 3e Mt. Fuji Ascent Auto Race. Als de nieuwste deelnemer in de motorfietsindustrie werd geoordeeld dat racesucces de meest effectieve manier zou zijn om de uitmuntendheid van hun producten en het merk Yamaha aan te tonen.

De YA1 won in de 125cc klasse, met zes YA1's die eindigden binnen de top negen, wat de dominantie ervan aantoonde.

In november van hetzelfde jaar, tijdens de "1e Asama Highland Race", de grootste motorrace van Japan, veegde de YA1 de top vier posities in de Ultra Light klasse (125cc klasse) weg.

Het was een overweldigende overwinning die de rivaal Honda Benly ver achter zich liet.

YA1 Asama Race Specificatie, winnaar van de Ultra Light klasse (in Yamaha Communication Plaza)

Soichiro Honda merkte op in het Honda bedrijfsnieuws: "De Ultra Light klasse was een verpletterende nederlaag, en er valt niets meer te zeggen. We moeten het eerlijk toegeven en diep nadenken." Dit moet een aanzienlijke teleurstelling zijn geweest.

Zo werd het oprichtingsjaar van Yamaha Motor gekenmerkt door een sterk verbeterd prestige door middel van racen, en tegelijkertijd begon de hevige concurrentie met Honda. Deze rivaliteit duurt vandaag de dag, meer dan 70 jaar later, nog steeds voort.

Honda's Glorieuze Motoren

Honda nam voor het eerst deel aan het Road Race World Championship (WGP) op de Isle of Man TT race in 1959. In dat jaar namen ze slechts één keer deel in de 125cc klasse.

Het volgende jaar, 1960, daagden ze uit in twee klassen: 125cc en 250cc.

Vervolgens, in 1961, hun derde jaar in WGP, behaalden ze zowel het constructeurs- als het rijderskampioenschap in beide klassen. Hun verbazingwekkende snelheid en wereldkampioenschapsoverwinningen schokten de wereld.

Daarna, in 1966, bereikten ze de opmerkelijke prestatie om het constructeurskampioenschap te winnen in alle vijf klassen, van 50cc tot 500cc.

Deze tentoonstelling is een belangrijke gebeurtenis ter herdenking van het 60-jarig jubileum van hun vijf-klassen sweep.

1961 RC143 (125cc)

1961 RC143 (125cc) en een paneel dat de reis naar de eerste wereldverovering introduceert

1966 RC149 (125cc)

1966 RC149 (125cc) Wereldkampioen machine uitgerust met een 4-takt DOHC 4-kleppen 5-cilinder motor

1966 RC166 (250cc)

1966 RC166 (250cc) Wereldkampioen machine, 4-takt DOHC 4-kleppen 6-cilinder

Achteruitzicht

De zes uitlaten gezien vanaf de achterkant zijn indrukwekkend.

1966 RC116 (50cc)

1966 RC116 (50cc) Wereldkampioen machine, 4-takt DOHC 4-kleppen 2-cilinder

Achteruitzicht

De slanke carrosserie is opvallend. Het rijden op deze machine vereiste aanzienlijke vaardigheid.

1967 RC174 (350cc klasse)

1967 RC174 (350cc klasse) Wereldkampioen machine, 4-takt DOHC 4-kleppen 6-cilinder (297cc)

Hoewel gebaseerd op de 250cc motor met vergrote cilinderinhoud, toonde het ondanks dat het geen full-size model was een hoog potentieel.

1967 RC181 (500cc)

1967 RC181 (500cc), 4-takt DOHC 4-kleppen 4-cilinder

Hoewel ze in 1966 het constructeurskampioenschap wonnen, misten ze in 1967 nipt de constructeurs- en rijderstitels en eindigden ze op de tweede plaats.

Mike Hailwood's Uitrusting, voor het Eerst Onthuld

Momenteel te zien in de videhoek "In Pursuit of World Rankings"

De videhoek toont "In Pursuit of World Rankings", dat de prestaties van Honda op de Isle of Man TT race van 1961 laat zien.

Ook tentoongesteld zijn de helm en racepak gebruikt door legendarische rijder Mike Hailwood. Deze worden vermoedelijk voor het eerst publiekelijk tentoongesteld.

Helm en handschoenen gebruikt tijdens het seizoen 1967

Het onderhoud ervan in goede staat moet aanzienlijke inspanningen hebben gekost.

Yamaha's Wereldverovering en Glorieuze Motoren

Yamaha's eerste uitdaging in WGP was in 1961. Ze namen deel aan de 125cc en 250cc klassen met fabrieks machines uitgerust met tweetaktmotoren.

Het volgende jaar, 1962, trok Yamaha zich tijdelijk terug uit WGP vanwege managementproblemen, maar de ontwikkeling ging door.

In 1963 behaalde Fumio Ito Yamaha's eerste overwinning op de 250cc RD56, waarmee hun prestaties gelijkwaardig waren aan de wereldtop.

Vervolgens, in 1964, behaalden ze eindelijk de felbegeerde constructeurs- en rijderstitels (Phil Read) in de 250cc klasse.

Een poster uit 1964 kondigt trots hun wereldkampioenschapsoverwinning aan. Achter Phil Read staat Honda's Jim Redman.

De achterkant van de poster introduceert Yamaha motoren en rijders die uitblonken in grote races.

1965 RD56 (250cc)

1965 RD56 (250cc) Wereldkampioen machine, luchtgekoelde 2-takt 2-cilinder. Een legendarische machine die na 1964 twee jaar achter elkaar het constructeurs- en rijderskampioenschap won.

1966 RA97 (125cc)

In 1965 introduceerde Yamaha de RA97, uitgerust met een nieuw ontwikkelde watergekoelde motor, op de Isle of Man TT.

Phil Read behaalde Yamaha's eerste overwinning in de WGP 125cc klasse, met Mike Duff die derde werd op een andere RA97, en versloeg de constant dominante Honda.

Deze overwinning markeerde het begin van Yamaha's sterke prestaties in de 125cc klasse.

Een nieuwsbericht uit 1965 toont prominent de Isle of Man TT overwinning. Rijder #7 is Read, #15 is Duff.

De achterkant beschrijft de 125cc triomf evenals successen in de 250cc en 350cc klassen.

1966 RA97 (125cc), Isle of Man TT winnaar (Bill Ivy)

De watergekoelde 2-takt 2-cilinder machine won de Isle of Man TT race voor het tweede opeenvolgende jaar na 1965.

1968 RA31A (125cc)

In 1967 onderging de 125cc machine een grote transformatie en concurreerde met de RA31, een watergekoelde 2-takt V4. Het toonde overweldigende kracht en behaalde de constructeurs- en rijderstitels (Bill Ivy).

1968 RA31A (125cc), Constructeurs- en Rijderstitel (Phil Read) machine, watergekoelde 2-takt V4

1968 RD05A (250cc)

In 1967 introduceerde Yamaha de RD05A om te concurreren met Honda's 6-cilinder machine in de 250cc klasse.

Deze machine was uitgerust met een watergekoelde 2-takt V4 motor.

Phil Read eindigde de laatste race met gelijke punten als Honda's Mike Hailwood na een hevige strijd. Vanwege minder overwinningen eindigde hij echter nipt op de tweede plaats in de ranglijst.

1968 RD05A (250cc), Constructeurs- en Rijderstitel (Phil Read) machine.

Werd in 1967 gewroken voor de nederlaag van vorig jaar om het kampioenschap te winnen.

Japanse Fabrikanten Trekken Zich Terug uit WGP Fabrieksactiviteiten

Eind 1967 kondigde de FIM aanzienlijke wijzigingen in de machinevoorschriften aan om de trend van Japanse fabrikanten die multi-cilinder, krachtige machines ontwikkelen, te beteugelen.

De beperkingen op het aantal cilinders en de overbrengingsverhoudingen maakten de technologische ontwikkelingsdoelstellingen achterhaald.

Als gevolg hiervan trokken Honda en Suzuki zich na 1967 terug uit fabrieksactiviteiten.

Yamaha trok zich na 1968 terug uit fabrieksactiviteiten, maar bleef bijdragen aan de revitalisering van de racerij door productie racers te leveren.

1969 TR-2, Yamaha's eerste 350cc productie wegracer.

Luchtgekoelde 2-takt 2-cilinder.

De motor van de TR-2 werd getuned vanaf het productiemodel R3.

Het frame volgde het featherbed-ontwerp dat in fabrieks machines werd gebruikt, en de ophanging en remmen waren van dezelfde hoge kwaliteit als de fabrieks specificaties.

De introductie van productie racers kreeg steun van een breed scala aan rijders, van top professionals tot amateurs.

Vergelijking van Honda en Yamaha Motoren

In de WGP van de jaren '60 gebruikte Honda viertaktmotoren, terwijl Yamaha tweetaktmotoren gebruikte.

De verschillen tussen de twee bedrijven waren niet alleen zichtbaar in hun motoren, maar ook in de vorm van hun kuipen.

Bij vergelijking van de 125cc machines uit 1966 had de tweecilinder Yamaha RA97 een prominente welving aan de onderkant.

Daarentegen leek de vijfcilinder Honda RC149 slanker.

Deze gezamenlijke tentoonstelling biedt het plezier om deze verschillen tussen rivaliserende machines zelf te ontdekken.

1966 Yamaha RA97 (125cc)

1966 Honda RC149 (125cc)

De tentoonstelling toont ook moderne MotoGP machines.

Links: 2021 Yamaha YZR-M1, Rijderkampioen (Fabio Quartararo). De tentoongestelde motor is een Valentino Rossi replica uit zijn laatste seizoen. Rechts: 2019 Honda RC213V, Constructeurs- en Rijderkampioen (Marc Marquez) machine.

Race Motoren Tentoongesteld in de Honda Collection Hall

Hier is een introductie van de permanente collectie race motoren.

1954 R125, machine die deelnam aan een internationale race in Sao Paulo.

Race motoren die actief waren in de jaren '60, waaronder de RC142 (rechtsvoor) die in 1959 debuteerde op de Isle of Man TT.

De NR500 (rechtsvoor), die Honda's terugkeer naar WGP in 1979 markeerde, samen met de NS500 en NSR500 gereden door Freddie Spencer, zijn tentoongesteld.

De ultieme race replica, de RC213V-S, is ook te zien in de MotoGP machine tentoonstellingsruimte.

Bij een bezoek aan de Honda Collection Hall, controleer hun website van tevoren voor openingstijden. De toegang tot de Honda Collection Hall is gratis, maar er is een aparte toegangsprijs voor Mobility Resort Motegi en een parkeertarief.

Honda Collection Hall Website: https://www.mr-motegi.jp/collection-hall/