Honda i Yamaha Rywalizujące Maszyny Zebrane!! Wystawa Specjalna Honda Collection Hall Trwa od 18 lipca (sob.) do 18 października (niedz.)

W Honda Collection Hall w ramach Mobility Resort Motegi rozpoczęła się wystawa specjalna pod tytułem „Dwie pasje, jedno marzenie: Wyzwania Hondy i Yamahy w WGP”.

Wystawa ta upamiętnia Grand Prix Japonii MotoGP, które odbędzie się w październiku w Mobility Resort Motegi.
Jest to wymarzona współpraca między Hondą i Yamahą, rywalami, którzy napędzali się nawzajem przez ponad 70 lat.

Yamaha Przeważa nad Hondą w Wyścigu o Przetrwanie

Nippon Gakki, poprzednik Yamaha Motor, ukończył i wprowadził na rynek swój pierwszy motocykl, 125-tkę YA1, w lutym 1955 roku. Yamaha Motor została następnie założona 1 lipca 1955 roku jako spin-off z działu produkcji motocykli Nippon Gakki.

Niedługo po założeniu, 10 lipca, firma wzięła udział w 3. Wyścigu Górskim na Górę Fuji. Jako najnowszy gracz w branży produkcji motocykli, uznano, że sukces w wyścigach będzie najskuteczniejszym sposobem na zademonstrowanie doskonałości ich produktów i marki Yamaha.

YA1 zwyciężył w klasie 125cc, a sześć motocykli YA1 znalazło się w pierwszej dziewiątce, pokazując swoją dominację.

W listopadzie tego samego roku, w „1. Wyścigu Asama Highland”, największym wyścigu motocyklowym w Japonii, YA1 zdominował klasę Ultra Light (klasa 125cc), zajmując pierwsze cztery miejsca.

Było to przytłaczające zwycięstwo, które pozostawiło rywala Honda Benly daleko w tyle.

YA1 Specyfikacja Wyścigu Asama, zwycięzca klasy Ultra Light (w Yamaha Communication Plaza)

Soichiro Honda skomentował w firmowym biuletynie Hondy: „Klasa Ultra Light była druzgocącą porażką i nie ma nic więcej do powiedzenia. Musimy to szczerze przyznać i głęboko się nad tym zastanowić”. Musiało to być znaczące rozczarowanie.

Tym samym rok założenia Yamaha Motor został naznaczony znacznie podniesioną prestiżem dzięki wyścigom, a jednocześnie rozpoczęła się zaciekła rywalizacja z Hondą. Ta rywalizacja trwa do dziś, ponad 70 lat później.

Chlubne Maszyny Hondy

Honda po raz pierwszy wzięła udział w Mistrzostwach Świata Wyścigów Drogowych (WGP) w wyścigu Isle of Man TT w 1959 roku. W tym roku wystartowała tylko raz w klasie 125cc.

W następnym roku, 1960, podjęła wyzwanie w dwóch klasach: 125cc i 250cc.

Następnie, w 1961 roku, w trzecim roku startów w WGP, zdobyła zarówno mistrzostwo konstruktorów, jak i kierowców w obu klasach. Ich zdumiewająca prędkość i zwycięstwa w mistrzostwach świata wstrząsnęły światem.

Następnie, w 1966 roku, osiągnęli niezwykłe osiągnięcie, zdobywając mistrzostwo konstruktorów we wszystkich pięciu klasach, od 50cc do 500cc.

Ta wystawa jest ważnym wydarzeniem upamiętniającym 60. rocznicę ich dominacji w pięciu klasach.

1961 RC143 (125cc)

1961 RC143 (125cc) i panel przedstawiający drogę do pierwszego podboju świata

1966 RC149 (125cc)

1966 RC149 (125cc) Maszyna Mistrza Świata wyposażona w 4-suwowy silnik DOHC 4-zaworowy 5-cylindrowy

1966 RC166 (250cc)

1966 RC166 (250cc) Maszyna Mistrza Świata, 4-suwowy DOHC 4-zaworowy 6-cylindrowy

Widok z tyłu

Sześć tłumików widocznych z tyłu robi wrażenie.

1966 RC116 (50cc)

1966 RC116 (50cc) Maszyna Mistrza Świata, 4-suwowy DOHC 4-zaworowy 2-cylindrowy

Widok z tyłu

Smukła konstrukcja jest uderzająca. Jazda tym motocyklem wymagała znacznych umiejętności.

1967 RC174 (klasa 350cc)

1967 RC174 (klasa 350cc) Maszyna Mistrza Świata, 4-suwowy DOHC 4-zaworowy 6-cylindrowy (297cc)

Chociaż bazował na silniku 250cc ze zwiększoną pojemnością, wykazywał wysoki potencjał, mimo że nie był to model pełnowymiarowy.

1967 RC181 (500cc)

1967 RC181 (500cc), 4-suwowy DOHC 4-zaworowy 4-cylindrowy

Chociaż w 1966 roku zdobyli mistrzostwo konstruktorów, w 1967 roku nieznacznie przegrali mistrzostwa konstruktorów i kierowców, zajmując drugie miejsce.

Sprzęt Mike'a Hailwooda, Ujawniony po Raz Pierwszy

Obecnie prezentowany w kąciku wideo „W Pogoni za Rankingiem Światowym”

W kąciku wideo prezentowany jest film „W Pogoni za Rankingiem Światowym”, który przedstawia osiągnięcia Hondy w wyścigu Isle of Man TT w 1961 roku.

Na wystawie znajdują się również kask i kombinezon wyścigowy legendarnego kierowcy Mike'a Hailwooda. Uważa się, że są one prezentowane publicznie po raz pierwszy.

Kask i rękawice używane podczas sezonu 1967

Utrzymanie ich w dobrym stanie musiało wymagać znacznego wysiłku.

Podbój Świata przez Yamahę i Chlubne Maszyny

Pierwsze wyzwanie Yamahy w WGP miało miejsce w 1961 roku. Wystartowali w klasach 125cc i 250cc z motocyklami fabrycznymi wyposażonymi w silniki dwusuwowe.

W następnym roku, 1962, Yamaha tymczasowo wycofała się z WGP z powodu problemów zarządczych, ale rozwój trwał.

W 1963 roku Fumio Ito odniósł pierwsze zwycięstwo Yamahy na modelu 250cc RD56, udowadniając, że ich osiągi dorównują światowej czołówce.

Następnie, w 1964 roku, w końcu zdobyli upragnione mistrzostwa konstruktorów i kierowców (Phil Read) w klasie 250cc.

Plakat wydany w 1964 roku z dumą ogłasza ich zwycięstwo w mistrzostwach świata. Za Philem Readem jest Jim Redman z Hondy.

Tył plakatu przedstawia motocykle i kierowców Yamahy, którzy odnieśli sukcesy w głównych wyścigach.

1965 RD56 (250cc)

1965 RD56 (250cc) Maszyna Mistrza Świata, chłodzony powietrzem 2-suwowy 2-cylindrowy. Legendarna maszyna, która zdobyła Mistrzostwo Konstruktorów i Kierowców przez dwa kolejne lata po 1964 roku.

1966 RA97 (125cc)

W 1965 roku Yamaha wprowadziła RA97, wyposażony w nowo opracowany silnik chłodzony cieczą, na Isle of Man TT.

Phil Read odniósł pierwsze zwycięstwo Yamahy w klasie WGP 125cc, a Mike Duff zajął trzecie miejsce na innym RA97, pokonując konsekwentnie dominującą Hondę.

To zwycięstwo zapoczątkowało silne występy Yamahy w klasie 125cc.

Raport prasowy z 1965 roku wyraźnie podkreśla zwycięstwo w Isle of Man TT. Kierowca nr 7 to Read, nr 15 to Duff.

Tył zawiera szczegóły zwycięstwa w klasie 125cc, a także sukcesy w klasach 250cc i 350cc.

1966 RA97 (125cc), zwycięzca Isle of Man TT (Bill Ivy)

Maszyna chłodzona cieczą, 2-suwowa 2-cylindrowa, wygrała Isle of Man TT przez dwa kolejne lata po 1965 roku.

1968 RA31A (125cc)

W 1967 roku motocykl 125cc przeszedł znaczącą transformację, konkurując z RA31, chłodzonym cieczą 2-suwowym V4. Wykazywał przytłaczającą siłę, zdobywając mistrzostwa konstruktorów i kierowców (Bill Ivy).

1968 RA31A (125cc), Maszyna Mistrza Konstruktorów i Kierowców (Phil Read), chłodzony cieczą 2-suwowy V4

1968 RD05A (250cc)

W 1967 roku Yamaha wprowadziła RD05A, aby konkurować z 6-cylindrową maszyną Hondy w klasie 250cc.

Ta maszyna była wyposażona w silnik chłodzony cieczą, 2-suwowy V4.

Phil Read zakończył ostatni wyścig z taką samą liczbą punktów jak Mike Hailwood z Hondy po zaciętej walce. Jednak z powodu mniejszej liczby zwycięstw, nieznacznie zajął drugie miejsce w klasyfikacji.

1968 RD05A (250cc), Maszyna Mistrza Konstruktorów i Kierowców (Phil Read).

Zemścił się za zeszłoroczną porażkę w 1967 roku, aby zdobyć mistrzostwo.

Japońscy Producenci Wycofują się z Działalności Fabrycznej WGP

Pod koniec 1967 roku FIM ogłosiła znaczące zmiany w przepisach dotyczących maszyn, aby powstrzymać trend japońskich producentów w rozwijaniu wielocylindrowych, wysoko-mocnych maszyn.

Ograniczenia dotyczące liczby cylindrów i przełożeń sprawiły, że cele rozwoju technologicznego stały się nieaktualne.

W rezultacie Honda i Suzuki wycofały się z działalności fabrycznej po 1967 roku.

Yamaha wycofała się z działalności fabrycznej po 1968 roku, ale nadal przyczyniała się do rewitalizacji wyścigów, dostarczając motocykle produkcyjne.

1969 TR-2, pierwszy 350-tkowy motocykl produkcyjny Yamahy.

Chłodzony powietrzem 2-suwowy 2-cylindrowy.

Silnik TR-2 był dostrojony z modelu produkcyjnego R3.

Rama nawiązywała do konstrukcji typu „featherbed” stosowanej w maszynach fabrycznych, a zawieszenie i hamulce były tej samej wysokiej jakości co specyfikacje fabryczne.

Wprowadzenie motocykli produkcyjnych zyskało wsparcie szerokiego grona kierowców, od czołowych profesjonalistów po amatorów.

Porównanie Maszyn Hondy i Yamahy

W WGP lat 60. Honda używała silników czterosuwowych, podczas gdy Yamaha stosowała silniki dwusuwowe.

Różnice między obiema firmami były widoczne nie tylko w ich silnikach, ale także w kształcie ich owiewek.

Porównując motocykle 125cc z 1966 roku, dwucylindrowy Yamaha RA97 miał wyraźne wybrzuszenie na dole.

W przeciwieństwie do tego, pięciocylindrowy Honda RC149 wydawał się smuklejszy.

Ta wspólna wystawa oferuje możliwość samodzielnego odkrycia tych różnic między rywalizującymi maszynami.

1966 Yamaha RA97 (125cc)

1966 Honda RC149 (125cc)

Wystawa obejmuje również nowoczesne motocykle MotoGP.

Po lewej: 2021 Yamaha YZR-M1, Mistrz Kierowców (Fabio Quartararo). Prezentowany motocykl to replika Valentino Rossiego z jego ostatniego sezonu. Po prawej: Maszyna Mistrza Konstruktorów i Kierowców (Marc Marquez) z 2019 roku, Honda RC213V.

Maszyny Wyścigowe Prezentowane w Honda Collection Hall

Oto wprowadzenie do stałej kolekcji maszyn wyścigowych.

1954 R125, maszyna, która brała udział w międzynarodowym wyścigu w São Paulo.

Maszyny wyścigowe aktywne w latach 60., w tym RC142 (na prawo), który zadebiutował w Isle of Man TT w 1959 roku.

NR500 (na prawo), który oznaczał powrót Hondy do WGP w 1979 roku, wraz z NS500 i NSR500 jeżdżonymi przez Freddiego Spencera, są na wystawie.

Najwyższej klasy replika wyścigowa, RC213V-S, jest również prezentowana w strefie wystawowej maszyn MotoGP.

Odwiedzając Honda Collection Hall, prosimy o wcześniejsze sprawdzenie godzin otwarcia na stronie internetowej. Wstęp do Honda Collection Hall jest bezpłatny, ale obowiązuje osobna opłata za wstęp do Mobility Resort Motegi oraz opłata za parking.

Strona internetowa Honda Collection Hall: https://www.mr-motegi.jp/collection-hall/