90 cm³, 10,5 KM Walka o prestiż czterech producentów [Katalogi odzwierciedlające epokę: część 19]

W sierpniu 1969 roku Honda zaprezentowała model CB750FOUR, wyczynowy motocykl z czterocylindrowym silnikiem, który zaskoczył świat. Z maksymalną mocą 67 KM był to zdecydowanie najwyżej plasujący się model krajowy i stał się obiektem pożądania fanów motocykli.

Miesiąc później Kawasaki wypuściło model 500-SS Mach III. Chociaż jego maksymalna moc wynosiła 60 KM, osiągnął on taki sam czas ćwierć mili (12,4 sekundy) jak CB750FOUR, rozpoczynając tym samym rywalizację w segmencie dużych motocykli sportowych pod względem osiągów.

W tamtej epoce rozpoczęła się cicha rywalizacja o maksymalną moc w klasie 90 cm³, którą można nazwać „motocyklem młodzieżowym” dla młodych ludzi.

※Należy pamiętać, że prezentowane katalogi są własnością prywatną, dlatego mogą nosić ślady użytkowania.

Obecność klasy 90 cm³

Pod koniec lat 60. istniały dwa rodzaje licencji motocyklowych: motorowerowa (klasa 1) i na wszystkie inne pojemności silnika.

Z mojego doświadczenia wynika, że praktyczny egzamin na ogólne prawo jazdy motocyklowe, często przeprowadzany na posterunkach policji, odbywał się na motocyklu o pojemności 125 cm³. Zdanie tego egzaminu pozwalało na jazdę motocyklami o dowolnej pojemności.

W czasach, gdy w szkołach średnich nie obowiązywał jeszcze zakaz posiadania „trzech rzeczy” (papierosy, alkohol, motocykle), uzyskanie prawa jazdy motocyklowego w wieku 16 lat było powszechne. Wielu uczniów szkół średnich dojeżdżało do szkoły motocyklami.

Dla uczniów szkół średnich i młodych ludzi klasa 90 cm³ była atrakcyjną opcją, zarówno jako obiekt aspiracji, jak i coś, co było dostępne finansowo.

Kawasaki wypuszcza model z zadziwiającą mocą 10,5 KM

W 1968 roku Kawasaki wypuściło modele „90S” i „90SS” o maksymalnej mocy „10,5 KM”.

Poprzednie modele o pojemności 90 cm³ miały maksymalną moc w zakresie 8 KM. Moc 10,5 KM była zadziwiającym osiągiem i stała się ważnym czynnikiem przy wyborze motocykla przez młodych ludzi.

Kawasaki 90-SS (z katalogu ogólnego z 1970 r.): Chłodzony powietrzem, 2-suwowy, z zaworem obrotowym, jednocylindrowy. Moc maksymalna: 10,5 KM/8000 obr./min. Cena: 79 000 jenów.

*Skrzynia biegów: 5-biegowa powrotna dla 90-SS, 4-biegowa obrotowa dla 90-S.

Przyjrzyjmy się teraz sytuacji modeli 90 cm³ poszczególnych producentów w 1968 roku.

Katalog ogólny Yamaha z 1968 r.: Slogan „Yamaha odpowiada młodzieży” odzwierciedla epokę.

Fragment katalogu Yamaha z 1968 r.

Yamaha AT90 z 1968 r.

Yamaha nie posiadała wówczas sportowego modelu drogowego o pojemności 90 cm³.

AT90, wyposażony w jedyny w klasie 90 cm³ dwusuwowy, dwucylindrowy silnik Yamahy, był sportowym modelem użytkowym. AT90 osiągał maksymalną moc 8,2 KM/8000 obr./min.

Suzuki oferowało dwusuwowy, jednocylindrowy model AS90. Osiągał on maksymalną moc 8,4 KM/7500 obr./min. Jego stylistyka była pozbawiona sportowego charakteru ze względu na ramę grzbietową.

Suzuki AS90 z 1968 r.

Suzuki AS90 (z katalogu ogólnego z 1969 r.).

Honda oferowała model Benly CS90, jedyny model z czterosuwowym silnikiem. CS90 był popularny ze względu na dobre zużycie paliwa i trwałość, ale jego maksymalna moc 8 KM/9500 obr./min nie ekscytowała młodych ludzi.

Katalog Honda Benly CS90Z z 1968 r.

Honda Benly CS90Z.

Drugie miejsce: Yamaha HS1

W 1968 roku Yamaha szybko zaprezentowała nowy model sportowy HS1 na Tokyo Motor Show i wprowadziła go do sprzedaży w całym kraju 1 grudnia.

Silnik bazował na dwucylindrowym silniku AT90, z maksymalną mocą zwiększoną do 10,5 KM/8000 obr./min. Rama przyjęła typ diamentowy, przyczyniając się do zwinnej stylistyki. Wysoki dźwięk wydechu generowany przez dwucylindrowy silnik i podwójne tłumiki był unikalny.

Yamaha HS1 z 1968 r.

14756938001000

Yamaha HS1 z katalogu Sports z 1969 r.

Trzecie miejsce: Suzuki Wolf 90

W 1969 roku Suzuki zamontowało nowo opracowany dwusuwowy, dwucylindrowy silnik na swojej unikalnie ukształtowanej ramie Tri-Form, osiągając maksymalną moc 10,5 KM/8500 obr./min.

Katalog wydany w kwietniu 1969 r.

Z katalogu Suzuki Wolf 90 z 1968 r.

Kierownica typu „prosta”, długi zbiornik paliwa z przodu i z tyłu oraz pół-wysoki wydech tworzyły odważną stylistykę przypominającą maszyny wyścigowe.

Specyfikacja Suzuki Wolf 90. Jednocześnie wprowadzono innowacyjny model Wolf 125.

W ciągu roku od osiągnięcia przez Kawasaki mocy 10,5 KM w modelach 90S i 90SS, sportowe modele drogowe o pojemności 90 cm³ od trzech producentów osiągnęły moc 10,5 KM.

To sprawiło, że następny ruch Hondy stał się punktem zainteresowania. Pytanie brzmiało, czy Honda, producent motocykli czterosuwowych, zdoła osiągnąć tę samą moc 10,5 KM, co silniki dwusuwowe.

Czwarte miejsce: Honda osiąga to dzięki czterosuwowi

W styczniu 1970 roku Honda wypuściła model Benly CB90, wyposażony w nowo zaprojektowany, pionowy, czterosuwowy silnik jednocylindrowy OHC. Osiągając maksymalną moc 10,5 KM/10500 obr./min, doprowadziło to wszystkie cztery modele 90 cm³ producentów do mocy 10,5 KM.

Chociaż silniki dwusuwowe generalnie ułatwiają osiągnięcie wyższej mocy maksymalnej w motocyklach o małej pojemności, Honda prawdopodobnie podjęła to wyzwanie z silnikiem czterosuwowym z dumy jako producenta motocykli czterosuwowych.

Honda Benly CB90 z 1970 r.

Strona z opisem i specyfikacją Hondy Benly CB90, 1970.

Nazwa modelu „CB” została przyjęta, co pasuje do super sportu.

W tym momencie Kawasaki, weteran mocy 10,5 KM, rozszerzyło swoją ofertę w klasie 90 cm³, aby konkurować z pozostałymi trzema producentami.

W 1970 roku, bazując na modelu 90-SS, dodali stylowy model 90-SS Deluxe z nowym zbiornikiem paliwa. Podkreślali zalety jednocylindrowego silnika dwusuwowego, takie jak najniższa w klasie masa własna i jedyna w klasie rama typu podwójna kołyska. Maksymalna moc oczywiście wynosiła 10,5 KM.

Kawasaki 90-SS Deluxe z 1970 r.

Chociaż przedstawiono model kobiecy, tekst „Wyzwanie dla mężczyzn” wskazuje, jak niewielu było wówczas motocyklistek.

Strona z opisem i specyfikacją Kawasaki 90-SS Deluxe z 1970 r.

Porównując specyfikacje sportowych modeli drogowych o pojemności 90 cm³ z 1970 roku, widzimy co następuje.

Chociaż typy silników nie są identyczne, maksymalna moc i prędkość maksymalna, które są kluczowymi danymi w katalogach, są takie same dla wszystkich czterech modeli.

Młodzi ludzie w tamtych czasach porównywali katalogi i dokładnie czytali testy porównawcze w specjalistycznych magazynach. Było szczęściem, jeśli mogli pożyczyć motocykl od przyjaciela, ale bardzo niewiele osób mogło faktycznie przetestować motocykl przed zakupem.

W takich czasach dane katalogowe były bardzo ważne przy podejmowaniu decyzji o zakupie.