[2026 Nieuwe Kawasaki "Z1100 SE" Testrit] De Zachtaardige, Volwassen "Ooit-Uitbundige Kerel"

Met de Ninja 1000SX geüpgraded naar de 1100SX met vergrote cilinderinhoud, is deze verder geëvolueerd als tourmachine met verbeterde souplesse. Het is logisch dat zijn broermodel, de Z1000, ook een 1100 zou worden. Maar is de naked versie, de Z1000, niet een "streetfighter"? Is hij verfijnder geworden... mag dat wel??

⚫︎Foto's: Hiroyuki Ogawa ⚫︎Speciale dank: Tokyo German Village

De Eerste Generatie Was Synoniem met "Uitbundig"

2026 KAWASAKI Z1100 SE (¥1.760.000)

De watergekoelde Z1000 debuteerde in 2004 en was een "streetfighter" met een motor gebaseerd op de ZX-9R-serie. Hij combineerde een motor afgeleid van een supersport met een naked-stijl motorfiets, wat de vraag opriep: waar en hoe moet dit genoten worden? Kawasaki, samen met andere fabrikanten destijds, beantwoordde dit met modellen zoals deze, met een rebels concept van "vechten op straat!"

Onder hen was de Z1000, als pionier in deze categorie, invloedrijk voor andere fabrikanten. Vanwege dit concept werd de eerste generatie bijna excessief radicaal gemaakt. Als gevolg daarvan werden wendbare naked bikes met grote cilinderinhoud populair, ter vervanging van de veelzijdige "big naked" bikes. Hoewel de radicaliteit enigszins is afgenomen, is dit type hyper-naked/streetfighter de standaard geworden voor wat als een naked bike wordt beschouwd.

De eerste generatie Z1000 verscheen in 2004. De motor, gebaseerd op de ZX-9R (C/D-model), werd aangepast met subkleppen en FI, en een boringvergroting van 2,2 mm (899,5→953cc) om 127 pk/10000 tpm te produceren. Het frame was een stalen ruitvormig type, met een drooggewicht van 198 kg. De slanke vierpijpse uitlaat van roestvrij staal was een kenmerkend detail.

Echter, terwijl de eerste generatie Z1000 met verrassing en opwinding werd ontvangen, en "uitbundig!" werd genoemd, was de tweede generatie, uitgebracht in 2007, aanzienlijk ingetogener. Het was meer een goede standaard met het soepele karakter van een traditionele grote naked, en had bijna geen "fighter" gevoel.

De tweede generatie Z1000, uitgebracht in 2007, had zijn motorvermogen herzien naar 125 pk/10000 tpm, met verbeterde prestaties in het lage tot middensegment. Het stalen ruitvormige frame en de ophanging waren ook vernieuwd, waardoor het chassis responsiever werd. De Euro 3-compatibele uitlaat was een dubbele demper in megafoonstijl (vier uitlaten). Drooggewicht voor het model zonder ABS was 205 kg.

De opluchting was echter van korte duur. De derde generatie, uitgebracht in 2010, sloeg door naar het tegenovergestelde extreme. Hoewel onderwerpen als vergrote cilinderinhoud en de adoptie van een aluminium frame aan bod kwamen, keerden het uiterlijk en karakter terug naar de rebelse aard van de eerste generatie. Tot onze verbazing had de zitting zelfs een slangenleren patroon! De rit werd harder en de vermogenskarakteristieken van de motor waren mijlenver verwijderd van de zachtaardige aard van de tweede generatie... het had een scherpe, responsieve persoonlijkheid.

De volledig vernieuwde derde generatie debuteerde in 2010. De nieuwe 1043cc motor had afmetingen van 77x56 mm, een langere slag dan de eerste en tweede generatie (77,2×50,9 mm), en werd opgewaardeerd tot 138 pk/9600 tpm. Het frame was een aluminium twin-spar type, en het adopteerde een horizontale back-link achterwielophanging met de achterschokdemper liggend (uitgerust gewicht was 218 kg). Het "slangenleren zadel" exclusief voor het bruine kleermodel in 2010 was ook een gespreksonderwerp.

Vervolgens, in 2014, terwijl het "Sugomi" ontwerp met zijn dreigende, wijd opgestelde koplampen prominenter werd, werden de interne componenten verfijnd. Hij werd weer iets zachter. Gezien dit, is de geschiedenis van de Z1000 een heen-en-weer geweest tussen radicaal en zachtaardig. 23 jaar na de eerste generatie, die als uitbundig werd beschouwd, hoe is de nieuwste Z, nu een 1100, geworden???

De vierde generatie Z1000, uitgebracht in 2014, beschikt over het "Sugomi" ontwerp, gekenmerkt door zijn laaghangende LED-koplampen en omhooglopende staart. Motorverbeteringen, waaronder wijzigingen aan de nokkenassen, verhoogden het vermogen tot 142 pk/10000 tpm. Uitgerust gewicht was 220 kg.

En de vijfde generatie van de inline-4 literklasse streetfighter Z-serie, het model "Z1100" uit 2026. Hoewel het exterieur grotendeels het "Sugomi" ontwerp van het model uit 2014 overneemt, zijn er wijzigingen zoals de toevoeging van een onderkuip en aanpassingen aan de meterkap en het voorspatbord.

Totaal 11 Uitvoeringen! De Streetfighter Z is een Enorme Familie

De huidige Kawasaki Z-serie (exclusief de RS) wordt aangevoerd door de Z H2. In de viercilinder categorie zijn er de Z1100 en Z900, die we hebben getest. In de tweecilinder categorie zijn er de Z650, 500, 400 en 250. Met in totaal 7 modellen en 11 uitvoeringen is het een behoorlijke familie.

Z H2 (998cc Inline-4 + Supercharger)

Z H2 SE (¥2.475.000 / 200 pk / 241 kg)

Z H2 (2025 Model - ¥2.057.000 / 200 pk / 240 kg)

Z1100 (1098cc Inline-4)

Z1100 SE (¥1.760.000 / 136 pk / 221 kg)

Z1100 (¥1.580.000 / 136 pk / 221 kg)

Z900 (948cc Inline-4)

Z900 SE (¥1.661.000 / 124 pk / 215 kg)

Z900 (2025 Model - ¥1.485.000 / 124 pk / 214 kg)

Z650 (648cc Parallel-Twin)

Z650 S (¥1.078.000 / 68 pk / 190 kg)

Z650 (2025 Model - ¥1.034.000 / 68 pk / 189 kg)

Z500 (451cc Parallel-Twin)

Z500 (¥847.000 / 53 pk / 167 kg)

Z400 / Z250 (398cc / 248cc Parallel-Twin)

Z400 (¥770.000 / 48 pk / 166 kg)

Z250 (¥704.000 / 35 pk / 164 kg)

De supercharged Z H2 neemt een premium positie in. Daarom vormen de Z1100 en Z900 de kern. Met het bestaan van de 1100 is de 900 (hoewel een zeer goede motor) een beetje niche. Zo wordt de Z1100 aangeboden in zowel standaard als SE varianten, echt de koninklijke weg van de Kawasaki Z-serie bewandelend.

Het nieuwe model vergroot de cilinderinhoud van 1043cc naar 1098cc. Hoewel het exterieur grotendeels het "Sugomi" ontwerp van de vorige Z1000 overneemt, is de vierpijpse uitlaat, een langlopend kenmerk van de Z1000, veranderd in een enkele pijp aan de rechterkant, vergelijkbaar met de Ninja 1100. Moderniseringsinspanningen omvatten de toevoeging van een IMU en de integratie van RIDEOLOGY THE APP. De standaardversie kost ¥1.584.000.

De SE-versie, die we hebben kunnen testen, is een versie met verbeterde ophanging, vergelijkbaar met de vorige R-versie, en kost ¥1.760.000. Hij is voorzien van Brembo remklauwen aan de voorkant en Öhlins ophanging met een externe veervoorspanningsregelaar aan de achterkant, samen met goudkleurige voorvorken om het premium gevoel te versterken. Bovendien is een USB Type-C stopcontact standaard op het stuur voor extra gemak.

Naast het hier geteste SE-model is er ook een STD-uitvoering "Z1100" (foto) die geen Brembo remklauwen of Öhlins achterschokdempers bevat.

De motor, met een 3 mm langere slag en een 55cc grotere cilinderinhoud, levert nu 136 pk/9000 tpm en 11,5 kg-m/7600 tpm, een daling ten opzichte van de 142 pk/10000 tpm en 11,3 kg-m/7300 tpm van het vorige model. Hoewel het piekvermogen is verminderd, is het koppel toegenomen, wat zorgt voor een krachtigere vermogensafgifte in het lagere toerenbereik. Deze extra souplesse draagt waarschijnlijk bij aan het "premium voertuig" gevoel.

De SE is uitgerust met Öhlins S46 type achterwielophanging. Met een externe veervoorspanningsregelaar kan de houding van de motor eenvoudig worden aangepast bij het dragen van bagage of het rijden met een passagier.

De SE is voorzien van Brembo M4.32 remklauwen, en de remleidingen zijn van staalgaas. Hoewel niet Öhlins, zijn de voorvorken goudkleurig afgewerkt, contrasterend met het zwarte van de STD, om een speciaal gevoel te creëren.

Een Verfijnde Nieuwe Motor

Ik vind dat Kawasaki motoren "grote hits" kunnen zijn of niet per se zo. Hoewel alle motoren de kenmerkende soepele acceleratie en overvloedige kracht van Kawasaki hebben bij het op toeren brengen, bedoel ik met "hit" hier de initiële gasrespons.

Bijzonder indrukwekkend waren de ZZR1400, ZX-14R-serie, de H2-serie (en de tweede generatie Z1000!). Je kunt het gas voorzichtig openen en de koppeling pakt soepel aan. Je voelt de aandrijfkracht die via de transmissie, ketting en hubdemper wordt overgebracht om het achterwiel aan te drijven, waardoor het helemaal niet eng is, zelfs niet met een grote motor.

De tweede generatie Z1000 was zo. Ik bewonder hoe Kawasaki uitblinkt in deze gasrespons. Er zijn echter ook modellen met een ruwere initiële gasrespons. Dit kan deel uitmaken van het ontwerp, maar ik vraag me soms af waarom ze het niet iets verfijnder kunnen maken... hoewel dit niet uniek is voor Kawasaki.

En de Z1100 is duidelijk de eerste. Het gevoel om het gas voorzichtig te kunnen openen en de aandrijving naar het achterwiel precies zo over te brengen als de rijder bedoelt, is werkelijk prachtig. Na slechts een paar starts en stops kon ik vol vertrouwen verklaren dat de Z1100 een "uitstekende motorfiets" is.

Naast de vergrote cilinderinhoud beschikt de motor over een smallere inlaatpoort, een herzien nokkenprofiel, een verhoogd vliegwielgewicht, langere 5e en 6e versnellingsbakverhoudingen en elektronische gashendelbediening.

Acceleratie en deceleratie zijn ook uitstekend. Dankzij de vergrote cilinderinhoud kun je naar wens accelereren met omhullend koppel, zonder enige abruptheid of angst. Hij start soepel zonder vreemde eigenaardigheden en accelereert moeiteloos. Zelfs in het veelvoorkomende snelheidsbereik van 50-80 km/u is hij verfijnd en soepel, zonder de neiging om hoger te willen toeren of lager te willen zakken; hij is altijd kalm en stabiel. Hoewel hij de dramatische flair van het oorspronkelijke "streetfighter" imago van de Z1000 mist, heeft de verkregen verfijning hem getransformeerd tot een werkelijk premium machine.

Bovendien is het prijzenswaardig dat zelfs wanneer de power mode op "Sport" is ingesteld (van de drie patronen plus één gebruikersmodus), deze verfijning niet verloren gaat. Hoewel sommige modellen in hun sportieve modi de voorkeur geven aan opwinding boven bruikbaarheid, voegt de Z1100 verdere opwinding toe met behoud van zijn gebruiksgemak.

De Z1100 geeft een premium indruk dankzij zijn soepele, niet-abrupte motor met stabiele rotatie. De zachte gasrespons bij het initiële openen is ook opmerkelijk.

Street Fighter en Big Naked Gecombineerd

Ook al is de motor zachtaardig, als je je lichaam in de gespierd gevormde tank en het uitgesneden zadel daarachter plaatst, maakt het gevoel van eenheid je agressief als een streetfighter. Stel je voor dat je je kruis in de tank drukt, je ellebogen licht opent en agressief bochten neemt terwijl je je bewust bent van het voorwiel. Hoewel het chassis zelf stabieler dan wendbaar is, vergelijkbaar met de Ninja 1100, is hij nog steeds gemakkelijk te manoeuvreren en is het gevoel van het beheersen van een motor met grote cilinderinhoud naar believen plezierig. Wat dat betreft is de afkomst van de Z duidelijk.

Aan de andere kant, als je je houding iets ontspant, wat ruimte creëert tussen je tank en kruis, en je schouders ontspant zonder je ellebogen te spreiden, kun je een rijgedrag ontdekken dat vergelijkbaar is met de ZRX1200 DAEG. De scherpte is verdwenen uit de besturing; in plaats van dat het voorwiel door de bochten snijdt, voelt het alsof het de lijn soepel volgt. Ik was opnieuw onder de indruk van Kawasaki's vaardigheid in het afstemmen van dit aspect, met zijn ontspannen gevoel, wegcontact en geruststellende stabiliteit.

Dankzij de eerder genoemde soepele en niet-gehaaste motoreigenschappen zou hij perfect comfortabel moeten zijn voor ontspannen toeren als je een iets rechtere rijhouding aanneemt. Ondanks zijn "Sugomi design" en uiterlijk rebelse uiterlijk, is het eigenlijk een behoorlijk gentlemanly en aardige kerel.

De laaghangende, vierogige LED-koplampen die zijn overgenomen van het vorige model stralen werkelijk dreiging uit. Ik heb altijd het gevoel gehad dat een iets zachtere uitdrukking beter zou zijn, en na deze testrit is dat gevoel alleen maar versterkt. Het is alsof: "Hij is eigenlijk een gentleman, maar hij doet zich stoer voor!"

Hoewel het aluminium frame en de horizontale back-link achterwielophanging van het vorige model zijn overgenomen, zijn de elektronische regelingen bijgewerkt naar de nieuwste generatie. Het integreert nu KCMF, dat de controle van tractie, wheelie en bochten ABS integreert op basis van 6-assige IMU-gegevens. Het beschikt ook over een bidirectionele quickshifter en cruise control.

Het stuur is 13 mm naar voren en 22 mm breder geplaatst dan bij het vorige model. De SE is ook uitgerust met een standaard USB-stopcontact links van de meter. De richtingaanwijzerschakelaar is handig dicht bij de duim geplaatst, waardoor deze zeer gemakkelijk te bedienen is, wat vermeldenswaard is. Persoonlijk vind ik ook de eenvoudige mechanische sleutel prettig.

De meter is een TFT kleurendisplay en de weergave is veranderd van het kenmerkende (vooral de toerenteller) van het vorige model naar een conventioneel en gemakkelijker te lezen lay-out. Smartphoneconnectiviteit is ook inbegrepen, waardoor eenvoudige navigatieweergave mogelijk is met de speciale app "RIDEOLOGY THE APP".

Het zadel, ontworpen voor een samenhangend gevoel tussen rijder en machine, is overgenomen van het vorige model. De SE heeft een "Z"-logo op de rugleuning, terwijl de voorstoel van de STD een hoes gebruikt met het "Z"-karakter overal gedrukt.

Rijder: Matsuda van de redactie (170 cm / 70 kg). Dankzij het frame dat over de motor loopt, is het knie-grijpgebied slank, wat resulteert in een compacte rijhouding. De bovenlichaamshouding is matig voorovergebogen.

Dankzij het slanke knie-grijpgebied en het slim gevormde zadel is de grondbereikbaarheid beter dan bij de Z900RS.

※Rijdersjas: "Kawasaki x IXON M-Night WP A"

Hoop op Variaties

Aangezien dit een testrit was van alleen het hogere SE-model, heb ik de standaardversie niet ervaren. Echter, gezien de verschillen voornamelijk in de achterwielophanging en voorremmen zitten, zou de meeste van de beschreven aantrekkingskracht ook van toepassing moeten zijn op de standaardversie. Na het voltooien van de testrit, had ik het gevoel dat de Z1100 teruggekeerd was naar het gevoel van de tweede generatie Z1000.

Met zo'n soepele motor kan ik me niet voorstellen dat, net zoals er 750 en 1100 versies waren van de Zephyr, er ook een "1100" zou moeten zijn voor de Z900RS. Bovendien ben ik zo verliefd geworden op deze nieuwe 1100 motor, zijn soepele karakter en zijn veelzijdigheid dat ik zelfs een "Eliminator 1100" verwacht!

Met dit niveau van souplesse en veelzijdigheid... zou het zonde zijn om geen "Z1100RS" te maken?

2026 Z1100 SE Belangrijkste Specificaties (【】 zijn voor Z1100)

・Totale Lengte x Totale Breedte x Totale Hoogte: 2.055 mm x 825 mm x 1.085 mm
・Wielbasis: 1.440 mm
・Minimale Bodemvrijheid: 125 mm
・Zadelhoogte: 815 mm
・Uitgerust Gewicht: 221 kg
・Motor: Watergekoeld 4-takt, inline 4-cilinder, DOHC 4-kleppen
・Maximaal Vermogen: 100 kW (136 pk) / 9.000 tpm
・Maximaal Koppel: 113 N・m (11,5 kgf・m) / 7.600 tpm
・Inhoud Brandstoftank: 17 L
・Transmissie: Constante mesh 6-versnellingsbak retour
・Remtype (V/A): Dubbele schijf / Enkele schijf
・Bandenmaat (V/A): 120/70ZR17 / 190/50ZR17
・Adviesprijs: ¥1.760.000 (【¥1.584.000】)

Ga naar Galerij  (31)