Kliknij tutaj, aby przejść do poprzedniego wydania .

Jedyny triumf NR500 i potencjał zaprezentowany przez NR750

Kiedy NR500 z owalnym tłokiem zaczęło rzucać wyzwanie klasie WGP 500cc w 1979 roku, nie było w stanie pokazać zamierzonego potencjału z powodu swojego specjalnego silnika, który nie miał precedensu. Jednak w 1981 roku NR500 odniosło swoje jedyne zwycięstwo w wyścigu motocyklowym International Suzuka 200 km, który odbył się na torze Suzuka Circuit, wygranym przez Kengo Kiyamę. Sekretem sukcesu była przewaga NR500 w zużyciu paliwa nad dwusuwową maszyną 750cc rywala, co pozwoliło na jazdę bez tankowania.

Kengo Kiyama z NR500

Ceremonia wręczenia nagród, Kiyama pośrodku

NR500 w WGP zostało ograniczone w 1982 roku, a główną maszyną stał się dwusuwowy NS500. Jego rola zakończyła się w tym samym roku. Jednak zespół rozwojowy NR ukończył maszynę o pojemności 750cc i zgłosił ją do wyścigu 24 Hours of Le Mans w 1987 roku. Kierowcami byli Malcolm Campbell, Ken Nemoto i Gilbert Roy. Ken Nemoto zdobył mistrzostwo All-Japan Road Race w klasie 750cc i był wówczas redaktorem naczelnym magazynu Riders Club. NR750 zaimponowało szybkością, kwalifikując się na drugim miejscu. Niestety, musieli wycofać się z finału z powodu problemów z silnikiem, które wystąpiły około 3 godziny i 31 minut po rozpoczęciu wyścigu.

NR750 i Malcolm Campbell

Kluczowe części silnika NR750

Silnik V4 z owalnymi tłokami został uznany za wstrzymany na tym etapie, ale zespoły zaangażowane w NR nie poddały się i kontynuowały pracę nad technologią dla samochodu produkcyjnego.

Narodziny NR, samochodu produkcyjnego za 5,2 miliona jenów

W 1992 roku, po długiej ciszy, narodziło się NR, chłodzony cieczą, 4-suwowy, DOHC, 8-zaworowy, V-4, odzwierciedlający technologię wyścigową opracowaną dla NR500 i NR750, ale stylizowany jako sportowy pojazd drogowy o eleganckiej, futurystycznej formie. Za 5,2 miliona jenów wywarło to silny wpływ nawet na osoby, które nie interesowały się motocyklami. To uproszczony katalog dla Japonii. *Uwaga: katalog jest własnością prywatną i może nosić ślady użytkowania.

Okładka katalogu NR z kwietnia 1992 r.

Wewnętrzne strony wyjaśniają główne części silnika, takie jak owalne tłoki i 8-zaworowy silnik, oraz nadwozie wykonane z tworzywa wzmocnionego włóknem węglowym (CFRP).

Po rozłożeniu plakat przedstawia widok perspektywiczny. Złożoność mechanizmu jest przytłaczająca.

Tabela 4 niewiele różni się od innych modeli, ale cena katalogowa 5,2 miliona jenów wyróżnia się.

Ze względu na dobrowolne ograniczenia mocy, wersja krajowa była ograniczona do 77 KM i nie oferowała osiągów, na jakie zasługiwała. To jest katalog luksusowej wersji dla Europy. O ile pamiętam, Honda Welcome Plaza Aoyama sprzedawała katalog wersji luksusowej na rynek krajowy za opłatą.

Okładka NR dla Europy z 1992 roku

Tabela 4 Maksymalna moc wynosi 130 KM przy 14 000 obr./min

.

Przekrój silnika

Główne części silnika i PGM-FI (elektroniczny wtrysk paliwa)

Przekrój podwozia

Przekrój stylizacji

Obszar wskaźników również został zaprojektowany specjalnie dla NR

Sekcja historii. Podkreśla, że technologia opracowana w maszynach wyścigowych NR500 i NR750 znajduje odzwierciedlenie w tym produkcie.

Produkcyjne NR nie było pomyślane jako aktywny uczestnik wyścigów, ale wykazało swój wysoki potencjał, gdy kierowca GP Loris Capirossi ustanowił rekord prędkości w klasie 750cc w 1993 roku.

Loris Capirossi z produkcyjnym NR, które ustanowiło rekord najszybszej prędkości na świecie

.

RVF/RC45, produkcyjna replika fabrycznej maszyny RVF

Fabryczna maszyna RVF750 z silnikiem V4 zadebiutowała w 1985 roku i zdominowała Suzuka 8 Hours oraz Mistrzostwa Świata Wyścigów Wytrzymałościowych, zdobywając liczne laury.

RVF750 z 1992 roku, zwycięzca Suzuka 8-Hours Endurance Race. Fot. Wayne Gardner

RVF/RC45 to produkcyjna wersja technologii wyścigowej RVF750. Został wydany w Japonii w styczniu 1994 roku w limitowanej edycji 500 sztuk. Cena katalogowa została ustalona na zaledwie 2 miliony jenów.

RVF/RC45 wydany w grudniu 1993 r. Okładka

Tabela 4

Stan bez owiewki

Różne kąty prezentujące wysoką wydajność

Silnik to nowo opracowany model RC45E.

Maksymalna moc dla wersji krajowej była ograniczona do 77 KM dobrowolnymi przepisami.

Motocykl wyposażony jest w Pro Arm, który jest znakiem rozpoznawczym Hondy w wyścigach wytrzymałościowych.

Projekt aerodynamiczny oparty jest na stylu fabrycznej maszyny, ale z akcentem ulicznym.

Oto dokument V4 Story przygotowany dla prasy przez europejski oddział w 1994 roku, zbiegający się z narodzinami RVF/RC45. Przedstawia historię V4 w skrócie, zaczynając od NR500. Pokazuje, jak ważny był silnik V4 dla Hondy.

Fragment zestawu prasowego stworzonego przez Honda Motor Europe w 1994 roku

Fabryczna maszyna, oparta na RVF/RC45, wygrała Suzuka 8 Hours w roku debiutu, 1994. Królowała w świecie wyścigów wytrzymałościowych, wygrywając Suzuka 8 Hours pięć razy w ciągu sześciu lat do 1999 roku. Ze względu na zmiany w przepisach wyścigowych, rok 1999 był ostatnim rokiem dla fabrycznych maszyn Hondy z silnikiem V4. Od 2000 roku pałeczkę przejął VTR1000SPW z silnikiem V2.

RVF/RC45, zwycięzca Suzuka 8 Hours 1994. Fot. Aaron Slight

W następnej części skupimy się na RVF, VFR o pojemności 400cc, który jest ostatecznym V4. *Ciąg dalszy nastąpi! Strona internetowa Hondy stworzyła stronę internetową, która zebrała historie V4 z przeszłości. Zapraszamy do zapoznania się. Oficjalna strona Hondy: https://www.honda.co.jp/WGP/spcontents2012/v4-story/ Przejdź do galerii (29)

Podoba Ci się ten artykuł