De gevoelens van een 62-jarige ervaren motorrijder [Overgestapt van een Kawasaki Z2 naar een Royal Enfield Bear 650] Onder de indruk van de smaak van de oude auto die altijd in topconditie is.

Schrijver Koji Ito, een oudere collega van de auteur (Tsutomu Ogawa) en al 30 jaar een vriend, heeft een Royal Enfield Bear 650 aangeschaft. De motor die hij vroeger reed was een Kawasaki Z2, een beroemde motor uit het verleden. De heer Ito is geboren in 1963, een generatie die midden in een motorboom zat. We nodigden de heer Ito uit om te gaan toeren met twee Bear 650's.

Keuze van motoren door de veteranengeneratie

Meneer Ogawa, wat voor soort motor is de Royal Enfield Bear 650? Een paar weken na het telefoontje van de heer Ito, nam hij opnieuw contact met me op en zei: "Ik heb een Bear 650 gekocht. Verrassend genoeg zei de heer Ito dat hij de juiste keuze had gemaakt en leek erg blij. Ik vroeg me af wat er was gebeurd. Ik vroeg me af wat er was gebeurd, dus nodigde ik (Tsutomu Ogawa) de heer Ito uit om met me te gaan toeren. Op 16-jarige leeftijd behaalde de heer Ito zijn motorrijbewijs (middelgroot beperkt) en kocht een GL400; op 19-jarige leeftijd liet hij zijn rijbewijs intrekken, en toen hij 20 was, bezat hij een Ducati 900SS. Hij reed daarna SR500, VMAX, RZV500R, YSR50, Gilera 500 Saturno, MHR900, GS750E, en op 30-jarige leeftijd (1993) trouwde hij met zijn vrouw die een 750RS [Z2] bezat. Sindsdien heeft hij een Thunderbolt S2, Pocke 50, Jebel 200, VTR1000 SP-1, KZ1300 en MHR900 gehad. Hoewel hij verschillende motoren reed, bleef hij alleen de Z2 bezitten. De heer Ito, die ervaring heeft als monteur bij een motorzaak, is zo bekwaam dat hij de motor van een KZ1300 zelf heeft gereviseerd, en ik heb persoonlijk geholpen en van hem geleerd bij diverse onderhouds- en aanpassingsprojecten. Het is dus niet zo dat ik mijn Z2 heb opgegeven omdat het te veel voor me was om te hanteren. Ik had de Z2 van de heer Ito een paar keer gereden en ik ervoer hoe goed het voelde en hoe comfortabel het was om te rijden. Ik begon met motorrijden op de middelbare school, toen de meeste jongens in mijn klas een motorrijbewijs hadden, en ik rijd sindsdien. Zelfs als er een probleem is, kan ik gemakkelijk achterhalen wat er mis is, dus ik heb er eigenlijk geen last van. De waarde is echter op een vreemde manier gestegen. Natuurlijk ben ik blij dat de waarde stijgt. Aan de andere kant had ik last van het risico om niet zomaar te kunnen rijden. Ik voel me ongemakkelijk als ik hoor over diefstallen, enz., en de laatste tijd heb ik het gevoel dat ik alleen nog maar rijd om de dynamiek te controleren. Ik houd erg van de Z2 als motor, en het is een erg mooie motor. Maar ik kon hem niet meer normaal rijden", zei Ito.

Een motor creëren met een ononderbroken geschiedenis en verhaal

Ik dacht: "Wat is een normale motor voor mij om te rijden?" Ik dacht: "Wat is een motor die ik normaal kan rijden? Ik behoor tot de generatie die ongeveer 10 keer naar het examencentrum ging om mijn rijbewijs te laten intrekken, dus ik wilde een motor van groot formaat. Ik begon me zorgen te maken over mijn fysieke kracht vanwege mijn leeftijd, en ik dacht dat zolang ik bleef rijden, ik lang zou kunnen blijven rijden. Ik wilde geen blanco maken. Ik wilde geen prestaties. Ik wilde gewoon geen iets met lage prestaties. Dus, wat zijn prestaties? Ik denk bij mezelf: "Ik ben een volwassene met veel problemen" (lacht). Om de een of andere reden waren viercilinders geen optie. Voor mij is een 4-cilinder een hoogtoerige, krachtige motor. Ik keek naar veel auto's, zowel nieuw als gebruikt, maar over het algemeen vond ik dat gebruikte auto's te duur waren. Dus de Royal Enfield werd een optie. Ik dacht dat dit een beetje oneerlijk was, maar ik sprak met kennissen in de branche die contacten hadden met Royal Enfield, zoals de schrijvers, meneer Kono en meneer Ogawa, en ik weet dat hun artikelen ongedisciplineerd waren, maar ik wilde hun echte stemmen horen. We vroegen niet alleen naar de aantrekkingskracht van de motor, maar ook naar de fabrikant, het productieproces, de kwaliteitscontrole, de levering van onderdelen en eventuele problemen die ze hebben gehad."

"Eigenlijk is Royal Enfield een fabrikant die sinds 1901 nooit is gestopt. Dat was ook een doorslaggevende factor in mijn aankoop. Er zijn zeker veel oude fabrikanten die een comeback maken. Maar daar zit geen verhaal achter. Er zijn veel merken die slechts een naam zijn. Maar Royal Enfield is anders. Wat nog verrassender was, was dat toen ik het onderzocht, er een duidelijk verhaal achter elke motor zat. Bijvoorbeeld, de Bear 650, bijvoorbeeld, heeft zijn oorsprong in een race genaamd de Big Bear Run in de VS, en de kleur van de Two Four Nine die ik kocht, was het Royal Enfield-nummer dat die race won. Ik werd ook aangetrokken door het feit dat ze niet zomaar hetzelfde platform gebruikten om verschillende gevormde motoren te maken", zegt Ito.

Het voelt als het rijden van een oude auto die in topconditie is, ook al is hij niet oud!

De Bare 650 heeft nu ongeveer 800 km op de teller. Hoe meer ik rijd, hoe beter de motor aanvoelt. Wat me verraste, is dat de transmissie een erg goede aanraking heeft als hij nieuw is; het is een grote motor voor een 648cc, maar ik kan zien dat ze goede materialen hebben gebruikt voor de onderdelen rond de transmissie en ervoor hebben gezorgd dat deze erg stijf is. Kortom, het is een kosteneffectieve motor. Als de versnellingsbak aangenaam is, is het leuk om de stad in te rijden. Mijn motorleven is het tegenovergestelde van dat van de Z2. Ik heb veel vrienden die van motoren houden. Ik kan zien dat de Z2 is gemaakt door mensen die van motoren houden, gezien de verschillende aspecten. Ik denk dat het nastreven van prestaties waar mensen van alle carrières van kunnen genieten, moeilijker is dan het verhogen van het vermogen met 1 pk. Maar Royal Enfield heeft dit doel nagestreefd. De rijkwaliteit is aangenaam en leuk. Er is nergens een gevoel van ongemak, en dit komt doordat er geen abrupte delen zijn in de motor of de besturing. Dit creëert een "karakter dat gemakkelijk op hoog niveau te rijden is", en omdat het geen losse motor is, zullen rijders die verschillende motoren hebben gereden tevreden zijn. Er zijn niet veel motoren die nieuwere rijders niet bang maken, en toch hoeven rijders die al lang rijden zich er niet aan te ergeren. Het is helemaal niet ouderwets, maar het voelt ook als het rijden van een oude auto die in topconditie is. Deze gevoeligheid past heel goed bij het huidige tijdperk en past precies bij mijn ideaal. Ik had erover gehoord van meneer Kono en Ogawa-kun, maar eerlijk gezegd, ik dacht niet dat het zo goed zou zijn", zei Ito. Overigens heeft de Bare 650 die de auteur (Tsutomu Ogawa) heeft gehuurd een kilometerstand van ongeveer 2000 km. Het eerste dat verandert na deze hoeveelheid rijden, is de reactie van de motor. De motorrespons wordt lichter rond de 5.000 tpm, en het gevoel dat de motor ergens naartoe wordt gedwongen, verdwijnt. Deze motor, net als de BMW's en Moto Guzzi's van vroeger, wordt beter en beter met de afstand, en hoe langer je ermee rijdt, hoe meer je ervan zult houden. Deze serieuze bouwkwaliteit lokt zelfs de meest ervaren veteranen van verschillende carrières naar de wereld van puur motorrijden.