Abe robi naturalnie rzeczy, które zaskakują wszystkich" powiedział Yoshinobu Miyamoto, były menedżer ds. public relations Yamahy.

Norifumi Abe, znany również jako Norick, marzył o zostaniu zawodowym motocyklistą i doskonalił swoje umiejętności na torze Akigase Circuit, zanim wyruszył na treningi do Stanów Zjednoczonych. Został najmłodszym w historii mistrzem Japonii w wyścigach drogowych i zadebiutował w Mistrzostwach Świata, dążąc do zostania mistrzem w najwyższej klasie.Zawsze patrząc w przyszłość, otwierał swoje życie jako motocyklista z podniesioną głową, a jego przytłaczająca aura i olśniewający uśmiech zdobyły serca fanów.Od dzieciństwa Noricka, przez jego przyjaciół z toru Akigase, po Mistrzostwa Japonii i Mistrzostwa Świata, ludzie, których spotkał w każdym z miejsc, gdzie tak ciężko pracował, aby zmienić życie innych, dzielą się wspomnieniami o nim.

"Miyamoto-kun, są tam niesamowici zawodnicy.

Dołączyłem do Yamahy w 1985 roku i aż do około 1991 roku byłem sprzedawcą odpowiedzialnym za sprzedaż trasową w sklepach motocyklowych w biurze sprzedaży w Katsushika-ku w Tokio.Jednym ze sklepów, za które byłem odpowiedzialny, był "Sports Shop ISHII". Jeszcze przed dołączeniem do firmy był to prestiżowy sklep wyścigowy Yamahy w regionie Kanto, obok "SP Tadao". Jeśli SP Tadao był dobry w szkoleniu zawodników, miałem wrażenie, że ISHII oprócz szkolenia zawodników był dobry w rozwijaniu maszyn.Szef sklepu sportowego ISHII powiedział mi: "Panie Miyamoto, mamyświetnego zawodnika. Jego jazda w poślizgu jest niesamowita i jest na innym poziomie niż poprzedni zawodnicy. Czuję jego talent. Słyszałem to wtedy. Tym zawodnikiem był Norifumi Abe, jeżdżący na żółto-czarnym TZ250.W tym czasie byłem przenoszony do Centrali w Tokio, więc nie miałem okazji go spotkać, ale myślałem, że jeśli jeździ dla ISHII, to w końcu zaznaczy swoją obecność.Później, gdy zacząłem zajmować się promocją wyścigów w Centrali Yamahy w Tokio, miałem okazję obserwować go w akcji w 1993 roku. Rywalizował w Mistrzostwach Japonii 500cc na Hondzie NSR500 z zespołu Team Blue Fox i pomyślałem: "Co? Pomyślałem: "Dlaczego nie Yamaha? Pomyślałem. W tym roku zdobył mistrzostwo i zdałem sobie sprawę, że to prawda, że był świetnym zawodnikiem.Później,kiedy zacząłem pracować nad wprowadzeniem na rynek gokartów wyścigowych z przekładnią, którawykorzystywała silnik z motocykla motocrossowego YZ80, udałem się na tor Akigase w prefekturze Saitama, ojczyznę Satoshi Motoyamy, słynnego kierowcy wyścigowego i mekkę wyścigów gokartów i mini-bike'ów. Jest to słynny tor jako mekka wyścigów gokartów i mini-bike'ów.Słyszałem, że Abe, Daijiro Kato i Motoyama-san jeździli tu na motocyklach, gdy byli jeszcze nieznani. Byłem głęboko poruszony, dowiadując się, że zatrzymywali się u siebie nawzajem, trenowali razem i byli przyjaciółmi, którzy angażowali się w przyjazną rywalizację, a tor Akigase był ważnym miejscem, gdzie rosły młode talenty.

Przytłaczająca aura i obecność

W 1999 roku zostałem przeniesiony do Działu Public Relations i Reklamy w centrali Yamaha Motor Co. i w końcu zacząłem pracować z Abe, który był aktywnym zawodnikiem GP dla Yamahy. Od momentu, gdy go poznałem, miał przytłaczającą aurę i obecność.Naprawdę bardzo mi pomógł w PR Yamahy. Jednym z wydarzeń, które pozostawiły trwałe wrażenie, było to w 2005 roku, kiedy tor Fuji Speedway przechodził zmianę zarządzania na nową firmę powiązaną z Toyotą.PoprosiłemAbeo przejechanieYZR-Ⅿ1 w specjalnych czerwono-białych barwach upamiętniających 50. rocznicę powstania Yamaha Motor,wraz z bolidem F1 na tym samym torze. Uwielbiałem być krzykliwy.Ach tak, w 2004 rokuna torze testowym Yamahy odbyło się wydarzenie dlamagazynów motocyklowychi poprosiłem Abe o przejażdżkę demonstracyjną najnowszym YZF-R1.Jechał nowo wydanym R1 bez wcześniejszych testów, a na starcie wyścigu uniósł przednie koło wysoko w powietrze na pit lane i przejechał z pełną prędkością. Scena ta wywołała ogromny okrzyk "wow" od wszystkich na torze testowym.Nie było to coś, o co go specjalnie prosiliśmy; było to coś, co sam wymyślił, bez żadnej dyskusji z mediami.Był naturalnym gwiazdorem ....... Robi naturalnie rzeczy, które zaskakują wszystkich. My, organizatorzy wydarzenia, również byliśmy zaskoczeni, a widząc uśmiechnięte i zaskoczone twarze publiczności, pomyśleliśmy sobie: "Tak bardzo się cieszymy, że poprosiliśmy o to Abe!". Byliśmy tak zaskoczeni i szczęśliwi, widząc ich uśmiechnięte i zaskoczone twarze.Popularność Abe jest również bardzo wysoka w regionie Azji, a jego udział w filmie z udziałem tajwańskiej grupy idolów F4 (czterech członków popularnego serialu telewizyjnego "Meteor Garden", który był emitowany w 2001 roku) jeszcze bardziej go spopularyzował wśród szerokiej publiczności.Na wydarzeniach takich jak wyścigi i pokazy w regionie Azji, entuzjazm i doping fanów, którzy się tam zgromadzili, był inny. W porównaniu do innych zawodników WGP, był numerem jeden pod względem rozpoznawalności i popularności.

Norick raz się na mnie wściekł i oto dlaczego.

Sekretem jego popularności była oczywiście jego szybkość i siła jako zawodnika, ale prawdopodobnie wynikała ona również z jego wspaniałej obsługi fanów. Był wrażliwy na uczucia swoich fanów i oferował im więcej, niż mogli sobie wyobrazić.Gdy proszono go o autograf, nie tylko go dawał, ale także robił sobie z nimi zdjęcia i rozmawiał. Myślę, że wiedział dokładnie, co zrobić, aby uszczęśliwić fanów.Z perspektywy osoby odpowiedzialnej za PR Yamahy, był on niezawodnym zawodnikiem. Jedynym minusem było to, że czasami, a raczej często... spóźniał się na wywiady i spotkania (śmiech). (Śmiech.) Raz się na mnie wściekł.Było to w 2002 roku, kiedy Shinya Nakano wystąpił w reklamie nowego modelu Toyoty Corolli. Kiedyś powiedział mi: "Dlaczego nie ja?Agencja reklamowa powiedziała mi później, że szczery i dobroduszny wizerunek Nakano pasował do koncepcji nowej Corolli. Nie chodziło o to, że Nakano został wybrany zamiast Abe. Gdyby chodziło o pojazd typu sportowego, jestem pewien, że byłby to Abe, ale trochę żałuję, że nie udało mi się mu tego odpowiednio przekazać.Myślę, że był świadomy i dumny z tego, że jest zawodnikiem reprezentującym Yamahę. Tyle wnosił do zespołu.... Więc może zrozumiałe było, że się wściekł.

7 października 2007 roku, ten dzień był niedzielą.

W 2003 roku Daijiro Kato zginął w wypadku wyścigowym. W tym czasie wszyscy zawodnicy MotoGP Yamahy przekazali tabliczkę z wiadomością dla rodziny w związku z przyjęciem pożegnalnym dla Daijiro Kato.Po wypadku wyścigowym Kato, Abe był bardzo zaniepokojony o Kato, którego znał od dzieciństwa i który był mu jak rodzina. Pamiętam, że był dość wstrząśnięty, gdy Kato zmarł.W wywiadach Abe często wygłaszał mocne stwierdzenia, ale w tym czasie był bardzo przygnębiony i mało mówił.

Tablica przekazana przez Yamahę rodzinie Daijiro Kato. Zawiera wiadomości od sześciu ówczesnych zawodników Yamaha MotoGP: Alexa Barrosa, Carlosa Cheki, Marco Melandriego, Oliviera Jacque, Shinya Nakano i Norifumi Abe.

Po zakończeniu kariery w MotoGP w 2004 roku, Abe startował w Mistrzostwach Świata Superbike w 2005 roku, a w 2007 roku ścigał się w All-Japan, a także w wyścigu Suzuka 8 Hours Endurance Race, w którym, jak myśleliśmy, nigdy nie wystartuje. Brał również udział w wyścigu Suzuka 8 Hours Endurance Race, w którym, jak sądziliśmy, nigdy nie wystartuje.W takich okolicznościach wypadek samochodowy w 2007 roku był niewiarygodny.Była niedziela, 7 października. Byłem w domu, piłem piwo i oglądałem telewizję, kiedy zadzwonił do mnie z mojego telefonu komórkowego spiker NTV i zapytał: "Dział wiadomości otrzymał informację o śmierci Norifumi Abe w wyniku wypadku w mieście Kawasaki w prefekturze Kanagawa. Zapytał, czy to prawda.Zaskoczony, natychmiast skontaktowałem się z ojcem Abe, panem Mitsuo, aby potwierdzić, czy to prawda, ale wydawało się, że był to sezon wyścigów samochodowych i telefon był całkowicie rozłączony.W międzyczasie w nocnych wiadomościach telewizyjnych pojawiła się informacja o śmierci Abe w wyniku wypadku, wraz ze zdjęciem uśmiechniętego Abe trzymającego trofeum za zwycięstwo w japońskim GP Suzuka. Nawet wtedy nadal myślałem sobie: "To musi być sen. Nie chciałem w to wierzyć.Następnie skontaktował się ze mną Mitsuo i powiedział mi, że zmarł. ...... Nie mogłem przestać płakać.

Nawet ja chcę sobie przywalić. Ale Mitsuo-san...

Poszedłem do domu Abe, aby złożyć kondolencje. Leżący tam Abe miał siniaki na twarzy, ale wyglądał na spokojnego.Następnie kierowca, który spowodował wypadek, i jego szef przybyli na miejsce i padli na kolana, przepraszając rodzinę. Jego żona jest zdruzgotana, ale Mitsuo spokojnie radzi sobie z sytuacją i ją uspokaja.Nie mogłem powstrzymać się od uczucia urazy podobnego do emocji jego żony, ponieważ nawet ja byłem skłonny ją uderzyć. A jednak ojciec, Mitsuo-san, który stracił syna, który był jak jego własne alter ego, z powodu nieuwagi i naruszenia przepisów ruchu drogowego przez innego kierowcę, z całych sił tłumił swoje uczucia. Nie mogę zapomnieć tego obrazu.Stamtąd Yamaha musiała natychmiast rozpocząć przygotowania do przyjęcia pożegnalnego dla wszystkich zainteresowanych i fanów. Byliśmy tak zajęci myśleniem o szczegółach wydarzenia zgodnie z datą i miejscem, wysyłaniem informacji i proszeniem Wayne'a Raineya i Valentino Rossiego o przekazanie wiadomości, że prawie nie pamiętam tego okresu.Śmierć Abe w wypadku motocyklowym, w którym doznał poważnych obrażeń klatki piersiowej, pokazuje zawodnikom znaczenie ochrony klatki piersiowej. Po tym wypadku więcej zawodników zaczęło nosić ochraniacze na klatkę piersiową. Smutno mi się robi na myśl, że do końca myślał o tej branży.Minęło prawie 20 lat od śmierci Abe.Nadal, kiedy myślę o wydarzeniach dla fanów Yamahy i fanów wyścigów, nagle myślę: "Gdyby tylko Abe tu był...".Taka była jego wielka obecność dla Yamahy i dla japońskiego świata wyścigów.Galeria zdjęć (1)