De CB50, een bromfiets-sportmotor die de naam CB draagt [Catalogs are Rearview Mirrors Reflecting the Times, Part 20]

De categorie bromfietsen van klasse 1, met een motorinhoud van minder dan 50cc, kan worden beschouwd als een klasse die uniek is voor Japan.

Het vermogen dat wordt gegenereerd uit een volume ter grootte van een kippenei heeft het potentieel om een volwassene te vervoeren en met gemak heuvels te beklimmen.

Ik wil graag terugblikken op de gedenkwaardige 50cc-wegsportmodellen in de geschiedenis van Honda.

50cc-wegsportmodellen die leidden tot de CB50

Honda's eerste 50cc-wegsportmotor was de "Sports Cub 50", uitgebracht in 1960.

Deze nam de luchtgekoelde 4-takt OHV-eencilindermotor van de Super Cub, verhoogde het maximale vermogen naar 5 pk en introduceerde een handgeschakelde 4-versnellingsbak met koppeling.

Catalogus voor de 1960 Sports Cub 50

Beide zijn 50cc Sports Cubs, maar de C110 beschikt over een handgeschakelde 4-versnellingsbak. De C111, met zijn naar beneden gerichte uitlaat, nam een automatische centrifugaalkoppeling aan en was uitgerust met een achterdrager voor praktisch gebruik.

In 1967 werd de Benly SS50 uitgebracht.

De motor was een horizontale 4-takt OHC-eencilinder uit de Super Cub-serie.

Deze produceerde een maximaal vermogen van 6 pk bij 11.000 tpm en bereikte een topsnelheid van 95 km/u.

Het frame was een nieuw ontworpen T-bone-type, wat zorgde voor een wendbare stijl.

Met zijn lange tank, naar boven gerichte uitlaat en semi-hoge stuur weerspiegelde hij mogelijk het imago van de RC116-fabrieksracer die in 1966 het wereldkampioenschap won.

Catalogus voor de 1968 Benly SS50

Het legt sterk de nadruk op topsnelheid en acceleratieprestaties.

1966 WGP 50cc-klasse kampioenschapsmachine: RC116

Trends bij concurrenten

In 1968 bracht Suzuki de Suzuki Sports AS50 uit.

De AS50 had ook een styling die het imago van de fabrieksracers verwerkte die succesvol waren in de World GP, een specialiteit van Suzuki. De luchtgekoelde 2-takt eencilindermotor produceerde een maximaal vermogen van 6 pk en bood dezelfde prestaties als de Benly SS50, met een topsnelheid van 95 km/u.

Hij concurreerde ook met de SS50 door een 5-versnellingsbak met return-schakeling aan te nemen.

1968 Suzuki Sports AS50

De zitkap creëert een race-imago.

In 1968 werd de Yamaha Sports F5-S uitgebracht.

Als rivaal van de Benly SS50 en AS50 beschikte hij over een luchtgekoelde 2-takt eencilindermotor gemonteerd in een frame genaamd de "7-bone". Hij had een maximaal vermogen van 5 pk en gebruikte een 4-versnellingsbak met roterende schakeling.

De catalogus vermeldt een topsnelheid van 83 km/u.

Omdat het basisvoertuig het F5-zakelijke model was, voelde hij als sportmotor een beetje tekortschieten in vergelijking met de 5-versnellingsbak met return-schakeling en de topsnelheid van 95 km/u van de Benly SS50 en AS50.

Catalogus voor de 1968 Yamaha Sports F5-S

In 1969 bracht Yamaha een nieuw model uit, de Yamaha Sports 50FS1.

De race-achtige styling, die op het eerste gezicht voor een racemachine kon worden aangezien, was innovatief.

Het maximale vermogen werd verhoogd naar 6 pk en hij nam een 5-versnellingsbak met return-schakeling aan, waardoor prestatieniveaus werden bereikt die gelijkwaardig waren aan de topsnelheid van 95 km/u van zijn rivalen.

Met de komst van de FS1 begon de concurrentie voor 50cc-sportmotoren onder jongeren te intensiveren.

1969 Yamaha Sports 50FS1

In september 1970 veranderde Honda de styling van de Benly SS50 om te concurreren met zijn rivalen.

Het scherpe imago werd nog verder versterkt.

Catalogus voor de Benly SS50, uitgegeven in september 1970

Hij nam een voorovergebogen positie aan door het gebruik van een nieuwe lange tankvorm en een zadel met een zitkap, samen met een stuurstang.

De komst van de Benly CB50

In juni 1971 bracht Honda de Benly CB50 uit als opvolger van de Benly SS50, met een nieuw ontworpen motor en frame.

De motor werd volledig opnieuw ontworpen van het vorige horizontale type naar een rechtopstaand type. Het frame nam een diamantconfiguratie op basis van buizen aan, wat zorgde voor een licht en stijlvol uiterlijk.

Een nieuwe 50cc-sportmotor die de naam "CB" waardig was, was geboren.

Catalogus voor de Benly CB50, uitgegeven in juni 1971

In plaats van op te scheppen over hoge prestaties, promoot hij een 50cc-sportmotor die gemakkelijk te hanteren en leuk is. Er werd een nieuwe helmhouder toegevoegd om het gebruik van een helm aan te moedigen.

Er werd een tijdelijke campagne gehouden waarbij degenen die een CB50 kochten, de originele helm zouden ontvangen die door de modelrijder in de catalogus werd gedragen.

De Benly CB50 nam een nieuw ontworpen rechtopstaande luchtgekoelde 4-takt OHC-eencilindermotor aan.

Het maximale vermogen was 6 pk, hetzelfde als de SS50.

De catalogus benadrukt de topsnelheid of het maximale vermogen niet zozeer als die van de SS50.

Bovendien werden de topsnelheid en de 0-200m acceleratietijd uit de specificaties verwijderd.

Honda richtte in oktober 1970 het "Safe Driving Promotion Headquarters" op om bewustwordingsactiviteiten voor veilig rijden onder motor- en autobestuurders uit te voeren.

In samenhang met deze activiteit zijn er veranderingen te zien in productontwikkeling en PR-activiteiten, waaronder catalogi.

Destijds was er geen wettelijke verplichting om een helm te dragen op een bromfiets.

Omdat het dragen van een helm echter helpt om jezelf te beschermen, moedigde de CB50 het gebruik ervan aan door functies zoals een nieuwe helmhouder toe te voegen.

In mei 1973 onderging de Benly CB50 een modelwijziging en werd de CB50JX toegevoegd, met een mechanische schijfrem aan de voorzijde.

Catalogus voor de Benly CB50JX/CB50, uitgegeven in mei 1973. Hij bevat uitgebreid de integraalhelm, wat geavanceerd was voor die tijd.

Een scène van twee mensen die genieten van hun respectievelijke CB50's. De 50cc-sportmotor was echt een motor voor de jeugd.

Er is een uitleg van de mechanische remwerking van de JX. De CB50 met een trommelrem voor werd ook gelijktijdig verkocht. Beide types namen een zitkap aan.

De CB50, waarvan "Benly" uit de naam verdween

In februari 1976 werd de CB50JX-I uitgebracht, met een nieuw ontworpen motor, een grotere brandstoftank en een cafe racer-imago.

Vanaf dit model werd de aanduiding "Benly" geschrapt.

Met een nieuwe carburateur en uitlaatsysteem werd het maximale vermogen verhoogd van 6 pk naar 6,3 pk en werd ook het maximale koppel verbeterd.

Een opbergvak voor kleine voorwerpen werd ook achter de zadelstop aangenomen, wat het gemak vergrootte.

Het voorspatbord was gemaakt van kunsthars in dezelfde kleur als de carrosserie. Het achterspatbord werd geëlimineerd.

De styling was duidelijk bedoeld om een cafe racer op te roepen.

Omslag van de CB50JX-I catalogus, uitgegeven in januari 1976. Dit is een zeer indrukwekkende catalogus van 6 pagina's gedrukt op dik papier.

Een pagina die je uitnodigt om te gaan toeren.

Introductie van het motormechanisme. Vanaf dit model werd de megafoonuitlaat verhoogd, wat bijdroeg aan zijn scherpe uiterlijk.

Hij introduceert duidelijk de verkoopargumenten en veranderingen.

Introductie van de voordelen van elk onderdeel met foto's. Hij heeft luxueuze specificaties die je niet zou verwachten van een 50cc-motor.

Op de achterkant worden, naast de belangrijkste specificaties, Honda's originele rijdersmode genaamd "My Day" geïntroduceerd. De jas en helm gedragen door de modelrijder in de catalogus lijken van My Day te zijn.

Sinds zijn geboorte in 1971 onderging de CB50 verschillende verfijningen en het model dat in 1981 werd uitgebracht, werd het laatste.

Uitgebracht in februari 1981: CB50S (Het laatste model van de CB50-serie)

Hoewel de CB50 de harten van jongeren meer dan een decennium lang veroverde, intensiveerde de prestatieconcurrentie tussen fabrikanten vanaf het einde van de jaren 70 en werden 2-taktmotoren de mainstream voor 50cc-wegsportmotoren.

Honda ontwikkelde en introduceerde ook nieuwe 2-taktmodellen op de markt.

Ik hoop bij een andere gelegenheid het verhaal van 2-takt bromfietsmodellen te introduceren.